پرش به محتوا

نقش رستم: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''نقش رستم''' مجموعه‌اي از آثار و يادمان‌ها، سنگ نبشته‌ها، نگاره‌ها، آرمگاه‌ها و آتشدان‌ها از دوره‌هاي عيلام<sup>*</sup> (هزاره‌هاي سوم تا يكم ق. م)، هخامنشيان<sup>*</sup> (550- 330ق. م) و ساسانيان<sup>*</sup> (226- 651م) در نزديكي تحت جمشيد<sup>*</sup> و استخر. كوه حاجي...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''نقش رستم''' مجموعه‌اي از آثار و يادمان‌ها، سنگ نبشته‌ها، نگاره‌ها، آرمگاه‌ها و آتشدان‌ها از دوره‌هاي عيلام<sup>*</sup> (هزاره‌هاي سوم تا يكم ق. م)، هخامنشيان<sup>*</sup> (550- 330ق. م) و ساسانيان<sup>*</sup> (226- 651م) در نزديكي تحت جمشيد<sup>*</sup> و استخر.
[[پرونده:22222222.jpg|بندانگشتی|نقش رستم، قابل بازیابی از https://www.kojaro.com/attraction/24684-%D9%86%D9%82%D8%B4-%D8%B1%D8%B3%D8%AA%D9%85/]]
'''[[نقش رستم]]''' مجموعه‌ای از آثار و یادمان‌ها، سنگ نبشته‌ها، نگاره‌ها، آرمگاه‌ها و آتشدان‌ها از دوره‌های [[ایلام]] (هزاره‌های سوم تا یکم ق. م)، [[هخامنشیان]] (550- 330ق. م) و [[ساسانیان]] (226- 651م) در نزدیکی [[تخت جمشید]] و استخر.


كوه حاجي آباد در دوكيلومتري شمال تخت جمشيد قرارگرفته است كه در آن آثاري به اين شرح برجاي مانده‌اند: '''نقش رجب يا نقش قهرمانان''' با كتيبه‌ها و حجاري‌هايي از اردشير بابكان و شاپور يكم ساساني همراه با تمثال اهورمزدا، نشان‌هاي پادشاهي و طراحي زيبايي از تصويرنگاري چهره و لباس؛ متني كه به سه زبان پهلوي ساساني، پهلوي اشكاني و يوناني از رسميت يافتن آيين زرتشتي در آن دوره گواهي مي‌دهد.<sup>1</sup>  
کوه حاجی اباد در دوکیلومتری شمال [[تخت جمشید]] قرارگرفته است که در آن آثاریبه این شرح برجای مانده‌اند: '''نقش رجب یا نقش قهرمانان''' با کتیبه‌ها و حجاری هایی از اردشیر بابکان و [[شاپور]] یکم ساسانی همراه با تمثال اهورمزدا، نشان‌های پادشاهی و طراحی زیبایی از تصویرنگاری چهره و لباس؛ متنیکه به سه زبان پهلوی [[ساسانیان|ساسانی]]، پهلوی اشکانی و یونانی از رسمیت یافتن [[زرتشتی، دین|آیین زرتشتی]] در ان دوره گواهی می دهد<ref>کریستن سن، ارتور، '''''ایران در زمان ساسانیان'''''. ترجمه غلامرضا رشید یاسمی، تهران: دنیایکتاب، 1374، ص 87، 88، 139 و 260.</ref>.


'''تحت گوهر يا تخت رستم''' از تخته‌سنگ‌هاي منظم در نزديكي نقش رجب مربوط به دورة هخامنشيان؛ '''نقش رستم''' كه شامل آثار زير است: آرامگاه‌هاي شاهان هخامنشي، خشايارشاه، داريوش يكم، اردشير يكم و داريوش دوم كه با طرح چليپا (صليب) برفراز ديوار جنوبي كوه حاجي آباد قرار گرفته‌اند: در بالاي آرامگاه تصوير پادشاه هخامنشي در حالي كه كمان به دست داردو دست راست را به سوي آتش مقدس و اهورا مزدا نشانه گرفته، حجاري شده است. نمايندگان اقوام قلمرو پادشاهي هخامنشي در دور رديف چهارده‌تايي (28 نماينده) تخت روان را برفراز دست گرفته‌اند.
'''تخت گوهر یا تخت رستم''' از تخته‌سنگ‌های منظم در نزدیکی نقش رجب مربوط به [[هخامنشیان|دوره هخامنشیان]]؛ '''نقش رستم''' که شامل اثار زیر است: ارامگاه‌های شاهان [[هخامنشیان|هخامنشی]]، [[خشایارشا|خشایارشاه]]، [[داریوش]] یکم، اردشیر یکم و داریوش دوم که با طرح چلیپا (صلیب) برفراز دیوار جنوبی کوه حاجی اباد قرار گرفته‌اند: در بالای ارامگاه تصویر پادشاه [[هخامنشیان|هخامنشی]] در حالی که کمان به دست دارد و دست راست را به سوی [[آتش]] مقدس و اهورا مزدا نشانه گرفته، حجاری شده است. نمایندگان اقوام قلمرو [[هخامنشیان|پادشاهی هخامنشی]] در دور ردیف چهارده‌تایی(28 نماینده) تخت روان را برفراز دست گرفته‌اند.


در ورودي آرامگاه در ميان چهار ستون كه برفراز آنها از پيكره‌ گاو مقدس سرستون تراشيده‌اند به داخل آرامگاه راه مي‌يابد. درون آرامگاه داريوش يكم نه قبر قرار دارد و در كنار حجاري‌هاي درون چليپا متن‌هايي به زبان فارسي باستان، عيلامي و بابلي نوشته شده‌اند.<sup>2</sup> روبه روي آرامگاه‌ها كلبة زرتشت از سنگ‌هاي خوش‌تراش با طرح مكعب، به صورتي بسيار زيبا در سه طبقه در دورة هخامنشيان بنا شده است كه در پايين ديوار آن كتيبه‌هايي از شاپور يكم ساساني (262م) و كريتر؛ موبد آن دوره نوشته شده و آگاهي‌هايي در باره امور مذهبي و اداري دارند.<sup>.3</sup> اين بنا به احتمال قوي آتشكده و محل نگهداري متون مذهبي، '''''اوستا'''''، بوده است كه در دورة ساسانيان بُن‌خانه ناميده مي‌شد.<sup>4</sup>
در ورودی آرامگاه در میان چهار ستون که برفراز آنها از پیکره‌ گاو مقدس سرستون تراشیده‌اند به داخل آرامگاه راه می یابد. درون آرامگاه [[داریوش]] یکم نه قبر قرار دارد و در کنار حجاری های درون چلیپا متن‌هایی به زبان فارسی باستان، ایلامی و بابلی نوشته شده‌اند<ref>مصطفوی، سیدمحمدتقی، '''''اقلیم پارس'''''، '''''اثار تاریخیو اماکن باستانیفارس'''''، تهران: نشر اشاره، 1375، ص 36- 43.</ref>. روبه روی ارامگاه‌ها کلبه [[زرتشت]] از سنگ‌های خوش‌تراش با طرح مکعب، به صورتی بسیار زیبا در سه طبقه در دوره [[هخامنشیان]] بنا شده است که در پایین دیوار ان کتیبه‌هایی از [[شاپور]] یکم ساسانی(262م) و کریتر؛ موبد ان دوره نوشته شده و اگاهی هایی درباره امور مذهبی و اداری دارند<ref>    لوکرنین، و. گ. «نهادهایسیاسی، اجتماعیو اداری، مالیات‌ها و داد و ستد»، '''''در تاریخ ایران از سلوکیان تا فروپاشیدولت ساسانیان'''''، پژوهش دانشگاه کمبریج. ترجمه حسن انوشه، تهران: امیرکبیر، 1381، ص 128- 129.</ref>.<sup>.</sup> این بنا به احتمال قوی [[آتشکده]] و محل نگهداری متون مذهبی، [[اوستا]]، بوده است که در [[ساسانیان|دوره ساسانیان]] بُن‌خانه نامیده میشد<ref>  مصطفوی، '''''اقلیم پارس'''''، ص 41؛ کُخ، هایدماری، '''''از زبان داریوش'''''، ترجمه پرویز رجبی، تهران: کارنگ، 1379. ص 336- 344.</ref>.


در زير آرامگاه شاهان هخامنشي كتيبه‌ها و تصويرهايي از پادشاهان ساساني حجاري  شده است كه زيباترين آنها صحنة پيروزي شاپور يكم (حك: 242- 271م) بر والريان[1] امپراتور رم است در حالي كه شاپور بر اسب سوار و امپراتور در مقابل او زانو زده است. نرسي (حك: 295- 304م) همراه با مظهر ناهيد و حقلة پادشاهي، بهرام دوم (حك: 276- 293م) در حال نبرد، مجلس پيروزي هرمز دوم (حك: 352- 310م)، نقش برجستة شاپور دوم (حك: 310- 379م)، نقش برجستة اردشير بالكان (226- 242م) در حالي كه فره‌ايزدي و نشان پادشاهي را از مظهر اهورمزدا مي‌گيرد و سرانجام نقش برجسته‌اي مذهبي از دورة عيلام، ديگر حجاري‌ها و پيكرتراش‌هاي كوه حاجي آباد در نقش رستم هستند. در شمال نقش رستم و بر بالاي كوه‌ حاجي آباد و برج سنگي آتشدان از دورة هخامنشيان به مكعب تراشيده شده‌اند و در نزديكي آنها استودان‌هايي (دخمه) مربوط به دورة ساساني قرار گرفته است كه آن محل را به نام شاه اسماعيل مي‌خوانند. در نزديكي آن نيز 45 عدد استودان در محلي به نام گرم‌آباد قرار گرفته است. مجموعه آثار نقش رستم در سال 1310 به ثبت ملي رسيدند و اكنون جزو ميراث‌هاي ايراني هستند كه به ثبت جهاني يونسكو رسيده‌اند.<sup>5</sup>  
در زیر ارامگاه شاهان هخامنشی کتیبه‌ها و تصویرهایی از پادشاهان ساسانی حجاری شده است که زیباترین انها صحنه پیروزی [[شاپور]] یکم (حک: 242- 271م) بر والریان[Valerien] امپراتور رم است در حالیکه [[شاپور]] بر اسب سوار و امپراتور در مقابل او زانو زده است. نرسی(حک: 295- 304م) همراه با مظهر ناهید و حقله پادشاهی، بهرام دوم (حک: 276- 293م) در حال نبرد، مجلس پیروزی هرمز دوم (حک: 352- 310م)، نقش برجسته [[شاپور|شاپور دوم]] (حک: 310- 379م)، نقش برجسته اردشیر بالکان (226- 242م) در حالی که فره‌ایزدی و نشان پادشاهی را از مظهر اهورمزدا می گیرد و سرانجام نقش برجسته‌ای مذهبی از [[ایلامیان|دوره ایلام]]، دیگر حجاری ها و پیکرتراش‌های کوه حاجی اباد در نقش رستم هستند. در شمال نقش رستم و بر بالای کوه‌ حاجیاباد و برج سنگی اتشدان از [[هخامنشیان|دوره هخامنشیان]] به مکعب تراشیده شده‌اند و در نزدیکی انها استودان‌هایی(دخمه) مربوط به دوره ساسانی قرار گرفته است که ان محل را به نام شاه اسماعیل میخوانند. در نزدیکیان نیز 45 عدد استودان در محلی به نام گرم‌آباد قرار گرفته است. مجموعه اثار نقش رستم در سال 1310 به ثبت ملی رسیدند و اکنون جزو میراث‌های ایرانی هستند که به ثبت جهانی [https://www.unesco.org/en یونسکو] رسیده‌اند<ref>    برای اگاهی بیشتر، ر. ک: گیرشمن، رومن، '''''ایران از اغاز تا اسلام'''''، ترجمه محمد معین، تهران: علمی و فرهنگی، 1374، ص 173- 175 و 384- 405. </ref><ref>فرصت‌الدوله شیرازی، محمد نصیربن جعفر حسینی، '''''اثار عجم''''' '''''در تاریخ جغرافیایی بلاد و اماکن فارس'''''، به کوشش علی دهباشی، تهران. فرهنگسرا، 1362؛ نشر تاریخ و فرهنگ ایران زمین (30).</ref><ref>گیرشمن، رومن، '''''هنر ایران در دوره هخامنشی،''''' ترجمه عیسی بهنام. تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب، 1346.</ref>.


'''''مآخذ:'''''
== نیز نگاه کنید به ==


1-             كريستن سن، آرتور، '''''ايران در زمان ساسانيان'''''. ترجمه غلامرضا رشيد ياسمي، تهران: دنياي كتاب، 1374، ص 87، 88، 139 و 260.
* [[ساسانیان]]
 
* [[هخامنشیان]]
2-             مصطفوي، سيدمحمدتقي، '''''اقليم پارس'''''، '''''آثار تاريخي و اماكن باستاني فارس'''''، تهران: نشر اشاره، 1375، ص 36- 43.
* [[تخت جمشید]]
 
* [[ایلامیان]]
3-             لوكرنين، و. گ. «نهادهاي سياسي، اجتماعي و اداري، ماليات‌ها و داد و ستد»، '''''در تاريخ ايران از سلوكيان تا فروپاشي دولت ساسانيان'''''، پژوهش دانشگاه كمبريج. ترجمه حسن انوشه، تهران: اميركبير، 1381، ص 128- 129.
 
4-             مصطفوي، '''''اقليم پارس'''''، ص 41؛ كُخ، هايدماري، '''''از زبان داريوش'''''، ترجمه پرويز رجبي، تهران: كارنگ، 1379. ص 336- 344.
 
5-             براي آگاهي بيشتر، ر. ك: گيرشمن، رومن، '''''ايران از آغاز تا اسلام'''''، ترجمه محمد معين، تهران: علمي و فرهنگي، 1374، ص 173- 175 و 384- 405؛ فرصت‌الدوله شيرازي، محمد نصيربن جعفر حسيني، '''''آثار عجم''''' '''''در تاريخ جغرافيايي بلاد و اماكن فارس'''''، به كوشش علي دهباشي، تهران. فرهنگسرا، 1362 و نشر تاريخ و فرهنگ ايران زمين (30)؛ گيرشمن، رومن، '''''هنر ايران در دوره هخامنشي،''''' ترجمه عيسي بهنام. تهران: بنگاه ترجمه و نشر كتاب، 1346.


== مآخذ ==
<references />
== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،


== نویسنده مقاله ==
حسن باستانی راد
حسن باستانی راد
----[1] - Valerien
[[رده:تاریخ]]
[[رده:تاریخ و باستان شناسی]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۳ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۴۴

نقش رستم، قابل بازیابی از https://www.kojaro.com/attraction/24684-%D9%86%D9%82%D8%B4-%D8%B1%D8%B3%D8%AA%D9%85/

نقش رستم مجموعه‌ای از آثار و یادمان‌ها، سنگ نبشته‌ها، نگاره‌ها، آرمگاه‌ها و آتشدان‌ها از دوره‌های ایلام (هزاره‌های سوم تا یکم ق. م)، هخامنشیان (550- 330ق. م) و ساسانیان (226- 651م) در نزدیکی تخت جمشید و استخر.

کوه حاجی اباد در دوکیلومتری شمال تخت جمشید قرارگرفته است که در آن آثاریبه این شرح برجای مانده‌اند: نقش رجب یا نقش قهرمانان با کتیبه‌ها و حجاری هایی از اردشیر بابکان و شاپور یکم ساسانی همراه با تمثال اهورمزدا، نشان‌های پادشاهی و طراحی زیبایی از تصویرنگاری چهره و لباس؛ متنیکه به سه زبان پهلوی ساسانی، پهلوی اشکانی و یونانی از رسمیت یافتن آیین زرتشتی در ان دوره گواهی می دهد[۱].

تخت گوهر یا تخت رستم از تخته‌سنگ‌های منظم در نزدیکی نقش رجب مربوط به دوره هخامنشیان؛ نقش رستم که شامل اثار زیر است: ارامگاه‌های شاهان هخامنشی، خشایارشاه، داریوش یکم، اردشیر یکم و داریوش دوم که با طرح چلیپا (صلیب) برفراز دیوار جنوبی کوه حاجی اباد قرار گرفته‌اند: در بالای ارامگاه تصویر پادشاه هخامنشی در حالی که کمان به دست دارد و دست راست را به سوی آتش مقدس و اهورا مزدا نشانه گرفته، حجاری شده است. نمایندگان اقوام قلمرو پادشاهی هخامنشی در دور ردیف چهارده‌تایی(28 نماینده) تخت روان را برفراز دست گرفته‌اند.

در ورودی آرامگاه در میان چهار ستون که برفراز آنها از پیکره‌ گاو مقدس سرستون تراشیده‌اند به داخل آرامگاه راه می یابد. درون آرامگاه داریوش یکم نه قبر قرار دارد و در کنار حجاری های درون چلیپا متن‌هایی به زبان فارسی باستان، ایلامی و بابلی نوشته شده‌اند[۲]. روبه روی ارامگاه‌ها کلبه زرتشت از سنگ‌های خوش‌تراش با طرح مکعب، به صورتی بسیار زیبا در سه طبقه در دوره هخامنشیان بنا شده است که در پایین دیوار ان کتیبه‌هایی از شاپور یکم ساسانی(262م) و کریتر؛ موبد ان دوره نوشته شده و اگاهی هایی درباره امور مذهبی و اداری دارند[۳].. این بنا به احتمال قوی آتشکده و محل نگهداری متون مذهبی، اوستا، بوده است که در دوره ساسانیان بُن‌خانه نامیده میشد[۴].

در زیر ارامگاه شاهان هخامنشی کتیبه‌ها و تصویرهایی از پادشاهان ساسانی حجاری شده است که زیباترین انها صحنه پیروزی شاپور یکم (حک: 242- 271م) بر والریان[Valerien] امپراتور رم است در حالیکه شاپور بر اسب سوار و امپراتور در مقابل او زانو زده است. نرسی(حک: 295- 304م) همراه با مظهر ناهید و حقله پادشاهی، بهرام دوم (حک: 276- 293م) در حال نبرد، مجلس پیروزی هرمز دوم (حک: 352- 310م)، نقش برجسته شاپور دوم (حک: 310- 379م)، نقش برجسته اردشیر بالکان (226- 242م) در حالی که فره‌ایزدی و نشان پادشاهی را از مظهر اهورمزدا می گیرد و سرانجام نقش برجسته‌ای مذهبی از دوره ایلام، دیگر حجاری ها و پیکرتراش‌های کوه حاجی اباد در نقش رستم هستند. در شمال نقش رستم و بر بالای کوه‌ حاجیاباد و برج سنگی اتشدان از دوره هخامنشیان به مکعب تراشیده شده‌اند و در نزدیکی انها استودان‌هایی(دخمه) مربوط به دوره ساسانی قرار گرفته است که ان محل را به نام شاه اسماعیل میخوانند. در نزدیکیان نیز 45 عدد استودان در محلی به نام گرم‌آباد قرار گرفته است. مجموعه اثار نقش رستم در سال 1310 به ثبت ملی رسیدند و اکنون جزو میراث‌های ایرانی هستند که به ثبت جهانی یونسکو رسیده‌اند[۵][۶][۷].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. کریستن سن، ارتور، ایران در زمان ساسانیان. ترجمه غلامرضا رشید یاسمی، تهران: دنیایکتاب، 1374، ص 87، 88، 139 و 260.
  2. مصطفوی، سیدمحمدتقی، اقلیم پارس، اثار تاریخیو اماکن باستانیفارس، تهران: نشر اشاره، 1375، ص 36- 43.
  3.     لوکرنین، و. گ. «نهادهایسیاسی، اجتماعیو اداری، مالیات‌ها و داد و ستد»، در تاریخ ایران از سلوکیان تا فروپاشیدولت ساسانیان، پژوهش دانشگاه کمبریج. ترجمه حسن انوشه، تهران: امیرکبیر، 1381، ص 128- 129.
  4.   مصطفوی، اقلیم پارس، ص 41؛ کُخ، هایدماری، از زبان داریوش، ترجمه پرویز رجبی، تهران: کارنگ، 1379. ص 336- 344.
  5.     برای اگاهی بیشتر، ر. ک: گیرشمن، رومن، ایران از اغاز تا اسلام، ترجمه محمد معین، تهران: علمی و فرهنگی، 1374، ص 173- 175 و 384- 405.
  6. فرصت‌الدوله شیرازی، محمد نصیربن جعفر حسینی، اثار عجم در تاریخ جغرافیایی بلاد و اماکن فارس، به کوشش علی دهباشی، تهران. فرهنگسرا، 1362؛ نشر تاریخ و فرهنگ ایران زمین (30).
  7. گیرشمن، رومن، هنر ایران در دوره هخامنشی، ترجمه عیسی بهنام. تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب، 1346.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

حسن باستانی راد