پرش به محتوا

کشور ایران: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
دیداریویکی‌متن
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
deletegroup
۸٬۷۱۸ ویرایش‌ها
صفحه‌ای تازه حاوی «'''ايران،''' كشور ايران با 195/648/1 كمـ وسعت در نيمة جنوبي منطقة معتدل شمالي، بين َ3 ْ25 تا َ47 ْ39 عرض شمالي و َ5 ْ44 تا َ18 ْ63 طول خاوري جاي دارد. گستردگي ويژة ايران از نظر طول و عرض جغرافيايي چشم اندازه‌هاي طبيعي گوناگوني را پديد آورده و تنوع اقليم نيز ب...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
deletegroup
۸٬۷۱۸ ویرایش‌ها
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۴ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''ايران،''' كشور ايران با 195/648/1 كمـ وسعت در نيمة جنوبي منطقة معتدل شمالي، بين َ3 ْ25 تا َ47 ْ39 عرض شمالي و َ5 ْ44 تا َ18 ْ63 طول خاوري جاي دارد. گستردگي ويژة ايران از نظر طول و عرض جغرافيايي چشم اندازه‌هاي طبيعي گوناگوني را پديد آورده و تنوع اقليم نيز بر تفاوت‌هاي مكاني پيكرة ناهموار ايران زمين افزوده است.<sup>1</sup>
[[پرونده:ایران.jpg|بندانگشتی|نقشه هوایی ایران ، برگرفته ازمجله خبری نودی، قابل بازیابی از<nowiki/>https://fa.nody.ir/]]
ایران، کشور ایران با 1/648/195 کمـ وسعت در نیمه جنوبی منطقه معتدل شمالی، بین َ3 ْ25 تا َ47 ْ39 عرض شمالی و َ5 ْ44 تا َ18 ْ63 طول خاوری جای دارد. گستردگی ویژه ایران از نظر طول و عرض جغرافیایی چشم اندازه‌های طبیعی گوناگونی را پدید آورده و تنوع اقلیم نیز بر تفاوت‌های مکانی پیکره ناهموار ایران زمین افزوده است<ref name=":0">سازمان نقشه‌برداری كشور. '''''اطلس‌ زمین‌شناسی (اطلس ملی ایران).''''' چ1، تهران: 1382، سازمان نقشه‌برداری كشور (سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی كشور). ص1-2.</ref>. ارتفاع میانگین سرزمین ایران بیش از 1200 متر است. پست‌تری نقطه داخلی با ارتفاع 56 متر در چاله لوت و بلندترین قله آن، [[دماوند]] با ارتفاع 5610 متر در میان رشته کوه [[البرز]] قرار دارد. در کناره‌های جنوبی [[دریاچه خزر|دریای خزر]] ارتفاع زمین 28 متر پائین‌تر از سطح دریای آزاد است<ref name=":0" />.


ارتفاع ميانگين سرزمين ايران بيش از 1200 متر است. پست‌تري نقطة داخلي با ارتفاع 56 متر در چالة لوت و بلندترين قلة آن، دماوند با ارتفاع 5610 متر در ميان رشته كوه البرز قرار دارد. در كناره‌هاي جنوبي درياي خزر ارتفاع زمين 28 متر پائين‌تر از سطح درياي آزاد است.<sup>2</sup>  
مساحت ایران حدود یک بیست و هفتم قاره آسیا و یک نودم وسعت خشکی‌های جهان است. این کشور به لحاظ وسعت، هفدهمین کشور جهان است<ref>گیتاشناسی (واحد پژوهش و تألیف). '''''اطلس استان‌های ایران'''''. چ1، تهران: 1383، گیتاشناسی، ص18.</ref>.


مساحت ايران حدود يك بيست و هفتم قارة آسيا و يك نودم وسعت خشكي‌هاي جهان است. اين كشور به لحاظ وسعت، هفدهمين كشور جهان است.<sup>3</sup>  
کشور ایران در جنوب غربی آسیا و یا طبق تقسیم‌بندی استعماری (= اروپا محوری) در منطقه خاورمیانه، بین بزرگ‌ترین دریاچه جهان ([[دریاچه خزر|خزر]] یا مازندران) و آب‌های آزاد [[خلیج فارس]] و دریای عمان واقع است. از 8730 کمـ مرز سراسری، 4115 کمـ به خشکی، 1920 کمـ به رودخانه‌ها، باتلاق‌ها و دریاچه‌های مرزی و 2700 کمـ به مرز آبی (دریایی) تعلق دارد که از این مقدار 655 کمـ به [[دریاچه خزر|دریای خزر]]، 1260 کمـ به [[خلیج فارس]] (از دهانه اروند رود تا بندرعباس) و 785 کمـ به دریای عمان (از [[بندرعباس]] تا خلیج گواتر) اختصاص دارد. قطر بزرگ ایران از گوشه شمال غربی تا گوشه جنوب شرقی 2251 کمـ و قطر کوچک آن از گوشه شمال شرقی تا گوشه جنوب غربی، 1376 کمـ است<ref>جعفری، عباس. '''''گیتاشناسی ایران'''''. ج3، '''''دایره المعارف جغرافیایی ایران'''''. چ1، تهران: 1379، گیتاشناسی، ص15.</ref>. ایران یکی از کشورهای زلزله‌خیز جهان است که بیشتر سطح آن به لحاظ امکان وقوع زلزله در نواحی با خطر خیلی بالا، خطر بالا، خطر متوسط و خطر پائین قرار دارد<ref name=":1">سازمان نقشه‌برداری كشور. '''''اطلس‌ زمین‌شناسی (اطلس ملی ایران).''''' چ1، تهران: 1382، سازمان نقشه‌برداری كشور (سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی كشور). ص45.</ref>.


كشور ايران در جنوب غربي آسيا و يا طبق تقسيم‌بندي استعماري (= اروپا محوري) در منطقة خاورميانه، بين بزرگ‌ترين درياچة جهان (خزر يا مازندران) و آب‌هاي آزاد خليج فارس و درياي عمان واقع است. از 8730 كمـ مرز سراسري، 4115 كمـ به خشكي، 1920 كمـ به رودخانه‌ها، باتلاق‌ها و درياچه‌هاي مرزي و 2700 كمـ به مرز آبي (دريايي) تعلق دارد كه از اين مقدار 655 كمـ به درياي خزر، 1260 كمـ به خليج فارس (از دهانة اروند رود تا بندرعباس) و 785 كمـ به درياي عمان (از بندرعباس تا خليج گواتر) اختصاص دارد. قطر بزرگ ايران از گوشة شمال غربي تا گوشة جنوب شرقي 2251 كمـ و قطر كوچك آن از گوشة شمال شرقي تا گوشة جنوب غربي، 1376 كمـ است.<sup>4</sup> ايران يكي از كشورهاي زلزله‌خيز جهان است كه بيشتر سطح آن به لحاظ امكان وقوع زلزله در نواحي با خطر خيلي بالا، خطر بالا، خطر متوسط و خطر پائين قرار دارد.<sup>5</sup>  
حدود 90 درصد از خاک ایران در گستره فلاتی به همین نام واقع است. نیمی از سطح کشور را کوه‌ها، حدود 4/1 از مساحت ایران را هم صحراها و کویرها و 4/1 باقیمانده را اراضی قابل کشت، جنگل‌ها و مراتع تشکیل می‌دهند<ref>جعفری، عباس. '''''گیتاشناسی ایران'''''. ج3، '''''دایره المعارف جغرافیایی ایران'''''. چ1، تهران: 1379، گیتاشناسی، ص18.</ref>.حدود 12 میلیون هکتار از این مقدار براساس تصاویر ماهواره‌ای 1373ش به جنگل‌ها اختصاص دارد که با توجه به اطلاعات آماری و شواهد تاریخی، از گذشته‌های دور و حتی دهه‌های قبل، پوشش گیاهی ایران به میزان گسترده‌ای از میان رفته است<ref>حکیمیان، کبری و غلامحسین تکمیل‌همایون. '''''گزارش نهایی طرح پژوهشی «بررسی تغییرات قلمرو جنگل‌های شمال ایران در ادوار تاریخی».''''' تهران: 1376، مؤسسه جغرافیا (دانشگاه تهران)، ص1و21-16.</ref>.


حدود 90 درصد از خاك ايران در گسترة فلاتي به همين نام واقع است. نيمي از سطح كشور را كوه‌ها، حدود 4/1 از مساحت ايران را هم صحراها و كويرها و 4/1 باقيمانده را اراضي قابل كشت، جنگل‌ها و مراتع تشكيل مي‌دهند.<sup>6</sup> حدود 12 ميليون هكتار از اين مقدار براساس تصاوير ماهواره‌اي 1373ش به جنگل‌ها اختصاص دارد كه با توجه به اطلاعات آماري و شواهد تاريخي، از گذشته‌هاي دور و حتي دهه‌هاي قبل، پوشش گياهي ايران به ميزان گسترده‌اي از ميان رفته است.<sup>7</sup>
ایران، در مقایسه با دیگر کشورهای جهان، سرزمینی کوهستانی است. کوه‌های ایران از چهار قوس اصلی شمالی، [[زاگرس|زاگروس]]، خاوری و مرکزی تشکیل یافته‌اند.  


ايران، در مقايسه با ديگر كشورهاي جهان، سرزميني كوهستاني است. كوه‌هاي ايران از چهار قوس اصلي شمالي، زاگروس، خاوري و مركزي تشكيل يافته‌اند.  
کوه‌های شمالی ایران که بخشی از چین‌خوردگی‌های بزرگ آلپ و هیمالیا است، به صورت رشته طویلی از آذربایجان خاوری شروع شده و پس از گذر از کرانه جنوبی [[دریاچه خزر|دریای خزر]]، در شمال خراسان به کوه‌های خاوری ایران می‌پیوندد.
[[پرونده:تخت سلیمان.jpg|بندانگشتی|تخت سلیمان ، برگرفته از سایت تریپ، قابل بازیابی از<nowiki/>https://www.trip.ir/]]
کوه‌های آذربایجان خاوری و [[البرز]]، دو واحد کوهستانی هستند که در مجموعه کوه‌های شمالی ایران قرار دارند. سهند (3707 متر) و [[سبلان]] (4811 متر) دو قله مرتفع در کوه‌های آذربایجان خاوری، [[دماوند]] (5610 متر)، [[تخت سلیمان]] (4643 متر) و علم کوه (4850 متر) از قله‌های مرتفع [[البرز]] و بینالود (3211 متر) در [[استان خراسان شمالی|خراسان شمالی]]، از جمله کوه‌های مرتفع در کوه‌های شمالی ایران هستند<ref>جعفری، عباس. '''''گیتاشناسی ایران'''''. ج3، '''''دایره المعارف جغرافیایی ایران'''''. چ1، تهران: 1379، گیتاشناسی، ص44و45.</ref>.  


كوه‌هاي شمالي ايران كه بخشي از چين‌خوردگي‌هاي بزرگ آلپ و هيماليا است، به صورت رشتة طويلي از آذربايجان خاوري شروع شده و پس از گذر از كرانة جنوبي درياي خزر، در شمال خراسان به كوه‌هاي خاوري ايران مي‌پيوندد.
کوهستان [[زاگرس]] با شباهت به چین‌خوردگی‌های آلپی، قوس عظیمی است که سراسر باختر، جنوب باختری و جنوب ایران را فرا گرفته و در شمال [[تنگه هرمز]] به کوه‌های مرکزی و همچنین رشته کوه‌های بشاگرد که بخش دیگری از کوه‌های جنوبی ایران است، می‌پیوندد. طول رشته کوه [[زاگرس]] همراه با رشته کوه‌های آذربایجان غربی، 1700 کمـ است<ref>  جعفری، عباس. '''''گیتا‌شناسی ایران.''''' ج1، '''''کوهها و کوهنامه ایران.''''' چ2، تهران: 1379، گیتا‌شناسی، ص19.</ref>.  


كوه‌هاي آذربايجان خاوري و البرز، دو واحد كوهستاني هستند كه در مجموعة كوه‌هاي شمالي ايران قرار دارند. سهند (3707 متر) و سبلان (4811 متر) دو قلة مرتفع در كوه‌هاي آذربايجان خاوري، دماوند (5610 متر)، تخت سليمان (4643 متر) و علم كوه (4850 متر) از قله‌هاي مرتفع البرز و بينالود
دو واحد کوهستانی [[البرز]] و [[زاگرس]] چون دیواره عظیمی مانع از حرکت بادهای باران‌آور شمالی و غربی به داخل فلات ایران می‌شوند و لذا بیشتر نزولات جوی در دامنه‌های شمالی و غربی این دو رشته کوه فرو می‌ریزند. کوه‌های خاوری ایران که به طور منفرد از شمال خراسان تا جنوب [[استان سیستان و بلوچستان|بلوچستان]] کشیده شده‌اند، در شمال خراسان به کوه‌های شمالی ایران متصل است و در جنوب به قوس مرکزی ایران می‌پیوندد. این رشته کوه، از طریق کوه‌های مکران یا بشاگرد به کوه‌های زاگرس وصل می‌شوند و دیواره خاوری [[فلات پهناور ایران|فلات ایران]] را به وجود می‌آورند.


(3211 متر) در خراسان شمالي، از جمله كوه‌هاي مرتفع در كوه‌هاي شمالي ايران هستند.<sup>8</sup>
کوه‌های مرکزی در امتداد قطر بزرگ ایران از شمال باختری به سوی جنوب خاوری کشیده شده‌اند. این رشته کوه‌ها، از شمال باختری از طریق کوه‌های آذربایجان به قوس‌های شمالی و [[زاگرس]] متصل شده و از جنوب خاوری به کوه‌های [[زاگرس]] و کوه‌های خاوری ایران می‌پیوندد<ref>جعفری، عباس. '''''گیتا‌شناسی ایران.''''' ج1، '''''کوهها و کوهنامه ایران.''''' چ2، تهران: 1379، گیتا‌شناسی، ص22-20.</ref>.


كوهستان زاگرس با شباهت به چين‌خوردگي‌هاي آلپي، قوس عظيمي است كه سراسر باختر، جنوب باختري و جنوب ايران را فرا گرفته و در شمال تنگة هرمز به كوه‌هاي مركزي و همچنين رشته كوه‌هاي بشاگرد كه بخش ديگري از كوه‌هاي جنوبي ايران است، مي‌پيوندد. طول رشته كوه زاگرس همراه با رشته كوه‌هاي آذربايجان غربي، 1700 كمـ است.<sup>9</sup> دو واحد كوهستاني البرز و زاگرس چون ديوارة عظيمي مانع از حركت بادهاي باران‌آور شمالي و غربي به داخل فلات ايران مي‌شوند و لذا بيشتر نزولات جوي در دامنه‌هاي شمالي و غربي اين دو رشته كوه فرو مي‌ريزند. كوه‌هاي خاوري ايران كه به طور منفرد از شمال خراسان تا جنوب بلوچستان كشيده شده‌اند، در شمال خراسان به كوه‌هاي شمالي ايران متصل است و در جنوب به قوس مركزي ايران مي‌پيوندد. اين رشته كوه، از طريق كوه‌هاي مكران يا بشاگرد به كوه‌هاي زاگرس وصل مي‌شوند و ديوارة خاوري فلات ايران را به وجود مي‌آورند.
کشور ایران جزو مناطق خشک و نیمه خشک جهان محسوب می‌گردد. اقلیم خشک که میزان تبخیر آن از بارندگی بیشتر بوده، حدود 3/2 سطح کشور را شامل می‌گردد. اقلیم معتدل که حدود چهارصد هزار کیلومتر مربع از سطح کشور را شامل می‌شود و نواحی پرجمعیت ایران را در بر می‌گیرد.  


كوه‌هاي مركزي در امتداد قطر بزرگ ايران از شمال باختري به سوي جنوب خاوري كشيده شده‌اند. اين رشته كوه‌ها، از شمال باختري از طريق كوه‌هاي آذربايجان به قوس‌هاي شمالي و زاگرس متصل شده و از جنوب خاوري به كوه‌هاي زاگرس و كوه‌هاي خاوري ايران مي‌پيوندد.<sup>10</sup>  
به دلیل کوهستانی بودن اغلب نقاط ایران، ارتفاع تأثیر مهمی در چگونگی آب و هوای این کشور داشته و غالب مناطق پرجمعیت ایران در مناطق مرتفع قرار دارند. براساس آمار و اطلاعات موجود، میانگین بارندگی سالانه بخش وسیعی از کشور کمتر از صد میلیمتر و متوسط آن برای سراسر کشور بین 250 تا 300 میلی‌متر است<ref>  جعفری، عباس. '''''گیتا‌شناسی ایران.''''' ج2'''''، رود و رودنامه ایران.''''' چ2'''''،''''' تهران: 1379، گیتا‌شناسی، ص16و17.</ref>.
[[پرونده:گلزار کلزا رامیان گلستان.jpg|بندانگشتی|یکی از زیباترین دشت های کشور ایران گلزار کلزا رامیان گلستان، قابل بازیابی از https://mstiran.com/]]
ریزش‌های جوی در ارتفاعات کشور، برخی به صورت برف و برخی به صورت باران، منبع اصلی رودخانه‌هایی است که از کوهستان‌ها سرچشمه می‌گیرند. رودهای ایران را از نظر زهکشی به دوازده حوضه [[دریاچه خزر|دریای خزر]] با رودهای متعددی چون [[سفید رود]]، هراز، گرگان و... ، حوضه [[خلیج فارس]] و دریای عمان با رودهای کارون (به عنوان تنها رود قابل کشتیرانی ایران)، کرخه، جّراحی، میناب، باهوکلات و... ، حوضه [[دریاچه ارومیه]] با رودهای زرینه رود، سیمینه رود و تلخه رود، حوضه [[دریاچه نمک]] با رودهای جاجرود، [[کرج]]، قمرود و...، حوضه [[اصفهان]] و سیرجان با رود [[زاینده رود]]، حوضه جازموریان با رودهای بمپور و هلیل رود، حوضه دریاچه نیریز با رود کُر، حوضه [[دشت کویر]] با رودهای کال شور، جاجرم و...، حوضه [[دشت کویر]] با رودهای جاجرم، حبله رود و... ، حوضه [[کویر لوت]] با رود تهرود، حوضه اردستان و [[یزد]] و [[کرمان]] با رود شور بافق، حوضه صحرای قره‌قوم با رودخانه‌های هریرود، کشف رود و جام رود، حوضه خاوری یا هامون با رودهای هیرمند و ما شکل، تقسیم  شده‌اند<ref>جعفری، عباس. '''''گیتا‌شناسی ایران.''''' ج2'''''، رود و رودنامه ایران.''''' چ2'''''،''''' تهران: 1379، گیتا‌شناسی، ص67-22.</ref>.


كشور ايران جزو مناطق خشك و نيمه خشك جهان محسوب مي‌گردد. اقليم خشك كه ميزان تبخير آن از بارندگي بيشتر بوده، حدود 3/2 سطح كشور را شامل مي‌گردد. اقليم معتدل كه حدود چهارصد هزار كيلومتر مربع از سطح كشور را شامل مي‌شود و نواحي پرجمعيت ايران را در بر مي‌گيرد.  
این حوضه‌ها را در یک تقسیم‌بندی کلی‌تر به شش حوضه [[دریاچه خزر|دریای خزر]]، [[دریاچه ارومیه|دریاچه اورمیه]]، [[خلیج فارس]] و دریای عمان، مرکزی ایران و حوضه آبریز شرق و شمال شرق ایران نیز تقسیم کرده‌اند<ref>سازمان نقشه‌برداری كشور. '''''اطلس‌ زمین‌شناسی (اطلس ملی ایران).''''' چ1، تهران: 1382، سازمان نقشه‌برداری كشور (سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی كشور). ص11.</ref>.


به دليل كوهستاني بودن اغلب نقاط ايران، ارتفاع تأثير مهمي در چگونگي آب و هواي اين كشور داشته و غالب مناطق پرجمعيت ايران در مناطق مرتفع قرار دارند. براساس آمار و اطلاعات موجود، ميانگين بارندگي سالانة بخش وسيعي از كشور كمتر از صد ميليمتر و متوسط آن براي سراسر كشور بين 250 تا 300 ميلي‌متر است.<sup>11</sup>  
افزون بر [[دریاچه خزر|دریاچه(دریا) خزر]] و [[دریاچه ارومیه|اورمیه]] به عنوان بزرگ‌ترین دریاچه‌های قابل کشتیرانی ایران، در [[فلات پهناور ایران|فلات داخلی ایران]] [[دریاچه ها|دریاچه‌های]] طبیعی دائمی، فصلی، با آب شیرین و یا با آب شور بسیاری وجود دارد که همراه با دریاچه‌های مصنوعی (پشت سدها)، سطحی قابل توجه از کشور را پوشانده‌اند. بزرگ‌ترین این دریاچه‌ها عبارتند از: [[دریاچه ارومیه|اورمیه]] (دائمی- شور)، هامون صابری (فصلی- شور)، هامون پوزک (فصلی- شور)، هامون هیرمند (فصلی- شور)، هامون جازموریان (فصلی- شور)، بختگان (فصلی- شور)، طشک (فصلی- شور)، مهارلو (دائمی- شور)، پریشان یا فامور (دائمی- شور)، زریوار (دائمی- شیرین)، نئور (دائمی- شیرین)، گَهَر (دائمی- شیرین)، ولشت (دائمی- شیرین)<ref>سازمان نقشه‌برداری كشور. '''''اطلس‌ زمین‌شناسی (اطلس ملی ایران).''''' چ1، تهران: 1382، سازمان نقشه‌برداری كشور (سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی كشور)، ص12.</ref>.


ريزش‌هاي جوي در ارتفاعات كشور، برخي به صورت برف و برخي به صورت باران، منبع اصلي رودخانه‌هايي است كه از كوهستان‌ها سرچشمه مي‌گيرند. رودهاي ايران را از نظر زهكشي به دوازده '''حوضة درياي خزر''' با رودهاي متعددي چون سفيد رود، هراز، گرگان و... '''، حوضة خليج فارس و درياي عمان''' با رودهاي كارون (به عنوان تنها رود قابل كشتيراني ايران)، كرخه، جّراحي، ميناب، باهوكلات و... '''، حوضة درياچة اروميه''' با رودهاي زرينه رود، سيمينه رود و تلخه رود، '''حوضة درياچة نمك''' با رودهاي جاجرود، كرج، قمرود و...، '''حوضة اصفهان و سيرجان''' با رود زاينده رود، '''حوضة جازموريان''' با رودهاي بمپور و هليل رود، '''حوضة درياچة نيريز''' با رود كُر، '''حوضة دشت كوير''' با رودهاي كال شور، جاجرم و...، '''حوضة دشت كوير''' با رودهاي جاجرم، حبله رود و... ، '''حوضة كوير لوت''' با رود تهرود، '''حوضة اردستان و يزد و كرمان''' با رود شور بافق، '''حوضة صحراي قره‌قوم''' با رودخانه‌هاي هريرود، كشف رود و جام رود، '''حوضة خاوري يا هامون''' با رودهاي هيرمند و ما شكل، تقسيم  شده‌اند.<sup>12</sup>  
بارندگی اندک و اقلیم خشک و تغییرات آب و هوایی در ایران در ادوار مختلف زمین‌شناسی، موجب پیدایش کویرهای متعددی در ایران شده است که سطح وسیعی از کشور را پوشانده‌اند. [[دشت کویر]] و [[کویر لوت]]، بزرگ‌ترین آنهاست و کویرهای دیگری نیز نظیر کویر حاج علی‌قلی، لوت زنگی احمد، سیرجان، مهرگان، میغان، نمک و... . در نقاط مختلف کشور به چشم می‌خورند که تعداد آن‌ها حدوداً به 60 مورد می‌رسد<ref>کلینسلی، دانیل. '''''کویرهای ایران'''''. ترجمه دکتر عباس پاشایی. چ1، تهران: 1381، سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح، ص328-312.</ref>. کشور ایران در مجموع با 15 کشور جهان دارای مرز مشترک زمینی (7 کشور) و دریایی (8 کشور) است و از این نظر به همراه چین و پس از [https://dmelal.ir/index.php?title=%D8%B1%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%87 جمهوری فدراتیو روسیه] رکورددار تعداد همسایه جهان است<ref>کریمی‌پور، یدالله. '''''مقدمه‌ای بر ایران و همسایگان'''''. چ1، تهران: 1380، دانشگاه تربیت معلم، ص23.</ref>. ایران با کشورهای [https://dmelal.ir/index.php?title=%D9%82%D8%B2%D8%A7%D9%82%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86 قزاقستان]، [https://dmelal.ir/index.php?title=%D8%B1%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%87 روسیه]، کویت، عربستان سعودی، بحرین، [https://dmelal.ir/index.php?title=%D9%82%D8%B7%D8%B1 قطر] و [https://dmelal.ir/index.php?title=%D8%A7%D9%85%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D8%AA_%D9%85%D8%AA%D8%AD%D8%AF%D9%87_%D8%B9%D8%B1%D8%A8%DB%8C امارات متحده عربی] و عمان دارای مرز مشترک آبی است و با کشورهای آذربایجان (767 کمـ)، ارمنستان (40 کمـ)، ترکمنستان (1206 کمـ) از شمال، با کشورهای [https://dmelal.ir/index.php?title=%D8%A7%D9%81%D8%BA%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86 افغانستان] (945 کمـ) و [https://dmelal.ir/index.php?title=%D9%BE%D8%A7%DA%A9%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86 پاکستان] (978 کمـ) از شرق، با کشورهای ترکیه (486 کمـ) و عراق (1609 کمـ) از غرب، دارای مرز مشترک خاکی است<ref name=":1" />.


اين حوضه‌ها را در يك تقسيم‌بندي كلي‌تر به شش حوضة '''درياي خزر'''، '''درياچة اورميه'''، '''خليج فارس و درياي عمان'''، '''مركزي ايران و حوضة آبريز شرق''' و '''شمال شرق ايران''' نيز تقسيم كرده‌اند.<sup>13</sup>
ایران طبق آخرین تقسیمات کشوری دارای 30 استان، 318 شهرستان، 154 بخش، 2366 دهستان و 970 شهر است و جمعیت آن در سرشماری 1375ش، تعداد 59893618 تن بوده<ref> '''''دفتر تقسیمات کشوری. نقشه و جدول تقسیمات کشوری و جدول مشخصات استان‌های کشور.''''' تهران: وزارت کشور، 1383.</ref> که طبق برآوردهای انجام گرفته به 68467440 تن در 1384ش رسیده است<ref>   مرکز آمار ایران. '''''بازسازی و برآورد جمعیت شهرستان‌های کشور بر اساس محدوده سال 1380'''''. تهران: 1382، مرکز آمار ایران (سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور)، ص14.</ref>.


افزون بر درياچه (دريا) خزر و اورميه به عنوان بزرگ‌ترين درياچه‌هاي قابل كشتيراني ايران، در فلات داخلي ايران درياچه‌هاي طبيعي دائمي، فصلي، با آب شيرين و يا با آب شور بسياري وجود دارد كه همراه با درياچه‌هاي مصنوعي (پشت سدها)، سطحي قابل توجه از كشور را پوشانده‌اند. بزرگ‌ترين اين درياچه‌ها عبارتند از: اورميه (دائمي- شور)، هامون صابري (فصلي- شور)، هامون پوزك (فصلي- شور)، هامون هيرمند (فصلي- شور)، هامون جازموريان (فصلي- شور)، بختگان (فصلي- شور)، طشك (فصلي- شور)، مهارلو (دائمي- شور)، پريشان يا فامور (دائمي- شور)، زريوار (دائمي- شيرين)، نئور (دائمي- شيرين)، گَهَر (دائمي- شيرين)، ولشت (دائمي- شيرين).<sup>14</sup>  
سرزمین کنونی ایران، بخشی نسبتاً کوچک از امپراتوری بزرگی است که مرزهای شرقی آن به یونان و مصر و سواحل شرقی مدیترانه و مرزهای غربی آن به چین و هند متصل می‌شد<ref>سازمان نقشه‌برداری کشور. '''''اطلس تاریخ ایران'''''. چ1، تهران: 1378، سازمان نقشه‌برداری کشور، ص30و31.</ref>. وسعت ایران، در قرن‌های مختلف و طی جنگ‌های متعدد داخلی و خارجی، دچار تغییراتی می‌شد. در قرن‌های اخیر، به هنگام پادشاهی [[آقا محمدخان قاجار|آقامحمدخان قاجار]]، کشور ایران دارای مرزهای گسترده‌ای که قابل قیاس با گذشته خود بود، رسید<ref>سازمان نقشه‌برداری کشور. '''''اطلس تاریخ ایران'''''. چ1، تهران: 1378، سازمان نقشه‌برداری کشور، ص129.</ref>؛ امّا از آن پس در طول جنگ‌های ایران و روس و نیز در پی برخی قراردادهای تحمیلی مرزی، بخش‌های وسیعی از شمال و شرق کشور، از سرزمین‌ مادری جدا و به شکل کشورهایی با هویت‌های ساختگی درآمدند. جزیره بحرین در [[خلیج فارس]] آخرین قسمت جدا شده از خاک ایران است که به هنگام سلطنت [[محمدرضا شاه پهلوی|محمدرضا پهلوی]] از ایران منتزع و به عنوان کشوری مستقل معرفی شد<ref>سازمان نقشه‌برداری کشور. '''''اطلس تاریخ ایران'''''. چ1، تهران: 1378، سازمان نقشه‌برداری کشور، ص130.</ref>.


بارندگي اندك و اقليم خشك و تغييرات آب و هوايي در ايران در ادوار مختلف زمين‌شناسي، موجب پيدايش كويرهاي متعددي در ايران شده است كه سطح وسيعي از كشور را پوشانده‌اند. دشت كوير و كوير لوت، بزرگ‌ترين آنهاست و كويرهاي ديگري نيز نظير كوير حاج علي‌قلي، لوت زنگي احمد، سيرجان، مهرگان، ميغان، نمك و... . در نقاط مختلف كشور به چشم مي‌خورند كه تعداد آن‌ها حدوداً به 60 مورد مي‌رسد.<sup>15</sup>  
== نیز نگاه کنید به                           ==


كشور ايران در مجموع با 15 كشور جهان داراي مرز مشترك زميني (7 كشور) و دريايي (8 كشور) است و از اين نظر به همراه چين و پس از جمهوري فدراتيو روسيه ركورددار تعداد همسايه جهان است.<sup>16</sup>
* [[دماوند]]
 
* [[زاگرس]]
ايران با كشورهاي قزاقستان، روسيه، كويت، عربستان سعودي، بحرين، قطر و امارات متحدة عربي و عمان داراي مرز مشترك آبي است و با كشورهاي آذربايجان (767 كمـ)، ارمنستان (40 كمـ)، تركمنستان (1206 كمـ) از شمال، با كشورهاي افغانستان (945 كمـ) و پاكستان (978 كمـ) از شرق، با كشورهاي تركيه (486 كمـ) و عراق (1609 كمـ) از غرب، داراي مرز مشترك خاكي است.<sup>17</sup>
* [[سبلان]]
 
* [[دریاچه خزر|دریای خزر]]
ايران طبق آخرين تقسيمات كشوري داراي 30 استان، 318 شهرستان، 154 بخش، 2366 دهستان و 970 شهر است و جمعيت آن در سرشماري 1375ش، تعداد 59893618 تن بوده<sup>18</sup> كه طبق برآوردهاي انجام گرفته به 68467440 تن در 1384ش رسيده است.<sup>19</sup>
* [[دریاچه ارومیه|دریاچه اورمیه]]
 
* [[زاینده رود]]
سرزمين كنوني ايران، بخشي نسبتاً كوچك از امپراتوري بزرگي است كه مرزهاي شرقي آن به يونان و مصر و سواحل شرقي مديترانه و مرزهاي غربي آن به چين و هند متصل مي‌شد.<sup>20</sup> وسعت ايران، در قرن‌هاي مختلف و طي جنگ‌هاي متعدد داخلي و خارجي، دچار تغييراتي مي‌شد. در قرن‌هاي اخير، به هنگام پادشاهي آقامحمدخان قاجار، كشور ايران داراي مرزهاي گسترده‌اي كه قابل قياس با گذشتة خود بود، رسيد؛<sup>21</sup> امّا از آن پس در طول جنگ‌هاي ايران و روس و نيز در پي برخي قراردادهاي تحميلي مرزي، بخش‌هاي وسيعي از شمال و شرق كشور، از سرزمين‌ مادري جدا و به شكل كشورهايي با هويت‌هاي ساختگي درآمدند. جزيرة بحرين در خليج فارس آخرين قسمت جدا شده از خاك ايران است كه به هنگام سلطنت محمدرضا پهلوي از ايران منتزع و به عنوان كشوري مستقل معرفي شد.<sup>22</sup>
* [[خلیج فارس]]
 
* [[کویر لوت]]
 
* [[فلات پهناور ایران]]
'''مآخذ:'''
 
1.   سازمان نقشه‌برداري كشور. '''''اطلس‌ زمين‌شناسي (اطلس ملي ايران).''''' چ1، تهران: 1382، سازمان نقشه‌برداري كشور (سازمان مديريت و برنامه‌ريزي كشور). ص1.
 
2.   '''''همان'''''، ص1و2.
 
3.   گيتاشناسي (واحد پژوهش و تأليف). '''''اطلس استان‌هاي ايران'''''. چ1، تهران: 1383، گيتاشناسي، ص18.
 
4.   جعفري، عباس. '''''گيتاشناسي ايران'''''. ج3، '''''دايرةالمعارف جغرافيايي ايران'''''. چ1، تهران: 1379، گيتاشناسي، ص15.
 
5.   منبع 1. ص45.
 
6.   منبع 3. ص18.
 
7.   حكيميان، كبري و غلامحسين تكميل‌همايون. '''''گزارش نهايي طرح پژوهشي «بررسي تغييرات قلمرو جنگل‌هاي شمال ايران در ادوار تاريخي».''''' تهران: 1376، مؤسسة جغرافيا (دانشگاه تهران)، ص1و21-16.
 
8.   منبع 3. ص44و45.
 
9.   جعفري، عباس. '''''گيتا‌شناسي ايران.''''' ج1، '''''كوهها و كوهنامة ايران.''''' چ2، تهران: 1379، گيتا‌شناسي، ص19.
 
10.                 '''''همان'''''. ص22-20.
 
11.                 جعفري، عباس. '''''گيتا‌شناسي ايران.''''' ج2'''''، رود و رودنامة ايران.''''' چ2'''''،''''' تهران: 1379، گيتا‌شناسي، ص16و17.
 
12.                 '''''همان'''''. ص67-22.
 
13.                 منبع 1. ص11.
 
14.                 '''''همان'''''. ص12.
 
15.                 كلينسلي، دانيل. '''''كويرهاي ايران'''''. ترجمة دكتر عباس پاشايي. چ1، تهران: 1381، سازمان جغرافيايي نيروهاي مسلح، ص328-312.
 
16.                 كريمي‌پور، يدالله. '''''مقدمه‌اي بر ايران و همسايگان'''''. چ1، تهران: 1380، دانشگاه تربيت معلم، ص23.
 
17.                 منبع 4. همانجا.
 
18.                 '''''دفتر تقسيمات كشوري. نقشه و جدول تقسيمات كشوري و جدول مشخصات استان‌هاي كشور.''''' تهران: وزارت كشور، 1383.
 
19.                 مركز آمار ايران. '''''بازسازي و برآورد جمعيت شهرستان‌هاي كشور بر اساس محدودة سال 1380'''''. تهران: 1382، مركز آمار ايران (سازمان مديريت و برنامه‌ريزي كشور)، ص14.
 
20.                 سازمان نقشه‌برداري كشور. '''''اطلس تاريخ ايران'''''. چ1، تهران: 1378، سازمان نقشه‌برداري كشور، ص30و31.
 
21.                 '''''همان'''''. ص129.
 
22.                 '''''همان'''''. ص130.


== مآخذ ==
<references />


== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،


== نویسنده مقاله ==
غلامحسین تکمیل همایون
غلامحسین تکمیل همایون
[[رده:جغرافیا]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۷ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۲:۰۲

نقشه هوایی ایران ، برگرفته ازمجله خبری نودی، قابل بازیابی ازhttps://fa.nody.ir/

ایران، کشور ایران با 1/648/195 کمـ وسعت در نیمه جنوبی منطقه معتدل شمالی، بین َ3 ْ25 تا َ47 ْ39 عرض شمالی و َ5 ْ44 تا َ18 ْ63 طول خاوری جای دارد. گستردگی ویژه ایران از نظر طول و عرض جغرافیایی چشم اندازه‌های طبیعی گوناگونی را پدید آورده و تنوع اقلیم نیز بر تفاوت‌های مکانی پیکره ناهموار ایران زمین افزوده است[۱]. ارتفاع میانگین سرزمین ایران بیش از 1200 متر است. پست‌تری نقطه داخلی با ارتفاع 56 متر در چاله لوت و بلندترین قله آن، دماوند با ارتفاع 5610 متر در میان رشته کوه البرز قرار دارد. در کناره‌های جنوبی دریای خزر ارتفاع زمین 28 متر پائین‌تر از سطح دریای آزاد است[۱].

مساحت ایران حدود یک بیست و هفتم قاره آسیا و یک نودم وسعت خشکی‌های جهان است. این کشور به لحاظ وسعت، هفدهمین کشور جهان است[۲].

کشور ایران در جنوب غربی آسیا و یا طبق تقسیم‌بندی استعماری (= اروپا محوری) در منطقه خاورمیانه، بین بزرگ‌ترین دریاچه جهان (خزر یا مازندران) و آب‌های آزاد خلیج فارس و دریای عمان واقع است. از 8730 کمـ مرز سراسری، 4115 کمـ به خشکی، 1920 کمـ به رودخانه‌ها، باتلاق‌ها و دریاچه‌های مرزی و 2700 کمـ به مرز آبی (دریایی) تعلق دارد که از این مقدار 655 کمـ به دریای خزر، 1260 کمـ به خلیج فارس (از دهانه اروند رود تا بندرعباس) و 785 کمـ به دریای عمان (از بندرعباس تا خلیج گواتر) اختصاص دارد. قطر بزرگ ایران از گوشه شمال غربی تا گوشه جنوب شرقی 2251 کمـ و قطر کوچک آن از گوشه شمال شرقی تا گوشه جنوب غربی، 1376 کمـ است[۳]. ایران یکی از کشورهای زلزله‌خیز جهان است که بیشتر سطح آن به لحاظ امکان وقوع زلزله در نواحی با خطر خیلی بالا، خطر بالا، خطر متوسط و خطر پائین قرار دارد[۴].

حدود 90 درصد از خاک ایران در گستره فلاتی به همین نام واقع است. نیمی از سطح کشور را کوه‌ها، حدود 4/1 از مساحت ایران را هم صحراها و کویرها و 4/1 باقیمانده را اراضی قابل کشت، جنگل‌ها و مراتع تشکیل می‌دهند[۵].حدود 12 میلیون هکتار از این مقدار براساس تصاویر ماهواره‌ای 1373ش به جنگل‌ها اختصاص دارد که با توجه به اطلاعات آماری و شواهد تاریخی، از گذشته‌های دور و حتی دهه‌های قبل، پوشش گیاهی ایران به میزان گسترده‌ای از میان رفته است[۶].

ایران، در مقایسه با دیگر کشورهای جهان، سرزمینی کوهستانی است. کوه‌های ایران از چهار قوس اصلی شمالی، زاگروس، خاوری و مرکزی تشکیل یافته‌اند.

کوه‌های شمالی ایران که بخشی از چین‌خوردگی‌های بزرگ آلپ و هیمالیا است، به صورت رشته طویلی از آذربایجان خاوری شروع شده و پس از گذر از کرانه جنوبی دریای خزر، در شمال خراسان به کوه‌های خاوری ایران می‌پیوندد.

تخت سلیمان ، برگرفته از سایت تریپ، قابل بازیابی ازhttps://www.trip.ir/

کوه‌های آذربایجان خاوری و البرز، دو واحد کوهستانی هستند که در مجموعه کوه‌های شمالی ایران قرار دارند. سهند (3707 متر) و سبلان (4811 متر) دو قله مرتفع در کوه‌های آذربایجان خاوری، دماوند (5610 متر)، تخت سلیمان (4643 متر) و علم کوه (4850 متر) از قله‌های مرتفع البرز و بینالود (3211 متر) در خراسان شمالی، از جمله کوه‌های مرتفع در کوه‌های شمالی ایران هستند[۷].

کوهستان زاگرس با شباهت به چین‌خوردگی‌های آلپی، قوس عظیمی است که سراسر باختر، جنوب باختری و جنوب ایران را فرا گرفته و در شمال تنگه هرمز به کوه‌های مرکزی و همچنین رشته کوه‌های بشاگرد که بخش دیگری از کوه‌های جنوبی ایران است، می‌پیوندد. طول رشته کوه زاگرس همراه با رشته کوه‌های آذربایجان غربی، 1700 کمـ است[۸].

دو واحد کوهستانی البرز و زاگرس چون دیواره عظیمی مانع از حرکت بادهای باران‌آور شمالی و غربی به داخل فلات ایران می‌شوند و لذا بیشتر نزولات جوی در دامنه‌های شمالی و غربی این دو رشته کوه فرو می‌ریزند. کوه‌های خاوری ایران که به طور منفرد از شمال خراسان تا جنوب بلوچستان کشیده شده‌اند، در شمال خراسان به کوه‌های شمالی ایران متصل است و در جنوب به قوس مرکزی ایران می‌پیوندد. این رشته کوه، از طریق کوه‌های مکران یا بشاگرد به کوه‌های زاگرس وصل می‌شوند و دیواره خاوری فلات ایران را به وجود می‌آورند.

کوه‌های مرکزی در امتداد قطر بزرگ ایران از شمال باختری به سوی جنوب خاوری کشیده شده‌اند. این رشته کوه‌ها، از شمال باختری از طریق کوه‌های آذربایجان به قوس‌های شمالی و زاگرس متصل شده و از جنوب خاوری به کوه‌های زاگرس و کوه‌های خاوری ایران می‌پیوندد[۹].

کشور ایران جزو مناطق خشک و نیمه خشک جهان محسوب می‌گردد. اقلیم خشک که میزان تبخیر آن از بارندگی بیشتر بوده، حدود 3/2 سطح کشور را شامل می‌گردد. اقلیم معتدل که حدود چهارصد هزار کیلومتر مربع از سطح کشور را شامل می‌شود و نواحی پرجمعیت ایران را در بر می‌گیرد.

به دلیل کوهستانی بودن اغلب نقاط ایران، ارتفاع تأثیر مهمی در چگونگی آب و هوای این کشور داشته و غالب مناطق پرجمعیت ایران در مناطق مرتفع قرار دارند. براساس آمار و اطلاعات موجود، میانگین بارندگی سالانه بخش وسیعی از کشور کمتر از صد میلیمتر و متوسط آن برای سراسر کشور بین 250 تا 300 میلی‌متر است[۱۰].

یکی از زیباترین دشت های کشور ایران گلزار کلزا رامیان گلستان، قابل بازیابی از https://mstiran.com/

ریزش‌های جوی در ارتفاعات کشور، برخی به صورت برف و برخی به صورت باران، منبع اصلی رودخانه‌هایی است که از کوهستان‌ها سرچشمه می‌گیرند. رودهای ایران را از نظر زهکشی به دوازده حوضه دریای خزر با رودهای متعددی چون سفید رود، هراز، گرگان و... ، حوضه خلیج فارس و دریای عمان با رودهای کارون (به عنوان تنها رود قابل کشتیرانی ایران)، کرخه، جّراحی، میناب، باهوکلات و... ، حوضه دریاچه ارومیه با رودهای زرینه رود، سیمینه رود و تلخه رود، حوضه دریاچه نمک با رودهای جاجرود، کرج، قمرود و...، حوضه اصفهان و سیرجان با رود زاینده رود، حوضه جازموریان با رودهای بمپور و هلیل رود، حوضه دریاچه نیریز با رود کُر، حوضه دشت کویر با رودهای کال شور، جاجرم و...، حوضه دشت کویر با رودهای جاجرم، حبله رود و... ، حوضه کویر لوت با رود تهرود، حوضه اردستان و یزد و کرمان با رود شور بافق، حوضه صحرای قره‌قوم با رودخانه‌های هریرود، کشف رود و جام رود، حوضه خاوری یا هامون با رودهای هیرمند و ما شکل، تقسیم  شده‌اند[۱۱].

این حوضه‌ها را در یک تقسیم‌بندی کلی‌تر به شش حوضه دریای خزر، دریاچه اورمیه، خلیج فارس و دریای عمان، مرکزی ایران و حوضه آبریز شرق و شمال شرق ایران نیز تقسیم کرده‌اند[۱۲].

افزون بر دریاچه(دریا) خزر و اورمیه به عنوان بزرگ‌ترین دریاچه‌های قابل کشتیرانی ایران، در فلات داخلی ایران دریاچه‌های طبیعی دائمی، فصلی، با آب شیرین و یا با آب شور بسیاری وجود دارد که همراه با دریاچه‌های مصنوعی (پشت سدها)، سطحی قابل توجه از کشور را پوشانده‌اند. بزرگ‌ترین این دریاچه‌ها عبارتند از: اورمیه (دائمی- شور)، هامون صابری (فصلی- شور)، هامون پوزک (فصلی- شور)، هامون هیرمند (فصلی- شور)، هامون جازموریان (فصلی- شور)، بختگان (فصلی- شور)، طشک (فصلی- شور)، مهارلو (دائمی- شور)، پریشان یا فامور (دائمی- شور)، زریوار (دائمی- شیرین)، نئور (دائمی- شیرین)، گَهَر (دائمی- شیرین)، ولشت (دائمی- شیرین)[۱۳].

بارندگی اندک و اقلیم خشک و تغییرات آب و هوایی در ایران در ادوار مختلف زمین‌شناسی، موجب پیدایش کویرهای متعددی در ایران شده است که سطح وسیعی از کشور را پوشانده‌اند. دشت کویر و کویر لوت، بزرگ‌ترین آنهاست و کویرهای دیگری نیز نظیر کویر حاج علی‌قلی، لوت زنگی احمد، سیرجان، مهرگان، میغان، نمک و... . در نقاط مختلف کشور به چشم می‌خورند که تعداد آن‌ها حدوداً به 60 مورد می‌رسد[۱۴]. کشور ایران در مجموع با 15 کشور جهان دارای مرز مشترک زمینی (7 کشور) و دریایی (8 کشور) است و از این نظر به همراه چین و پس از جمهوری فدراتیو روسیه رکورددار تعداد همسایه جهان است[۱۵]. ایران با کشورهای قزاقستان، روسیه، کویت، عربستان سعودی، بحرین، قطر و امارات متحده عربی و عمان دارای مرز مشترک آبی است و با کشورهای آذربایجان (767 کمـ)، ارمنستان (40 کمـ)، ترکمنستان (1206 کمـ) از شمال، با کشورهای افغانستان (945 کمـ) و پاکستان (978 کمـ) از شرق، با کشورهای ترکیه (486 کمـ) و عراق (1609 کمـ) از غرب، دارای مرز مشترک خاکی است[۴].

ایران طبق آخرین تقسیمات کشوری دارای 30 استان، 318 شهرستان، 154 بخش، 2366 دهستان و 970 شهر است و جمعیت آن در سرشماری 1375ش، تعداد 59893618 تن بوده[۱۶] که طبق برآوردهای انجام گرفته به 68467440 تن در 1384ش رسیده است[۱۷].

سرزمین کنونی ایران، بخشی نسبتاً کوچک از امپراتوری بزرگی است که مرزهای شرقی آن به یونان و مصر و سواحل شرقی مدیترانه و مرزهای غربی آن به چین و هند متصل می‌شد[۱۸]. وسعت ایران، در قرن‌های مختلف و طی جنگ‌های متعدد داخلی و خارجی، دچار تغییراتی می‌شد. در قرن‌های اخیر، به هنگام پادشاهی آقامحمدخان قاجار، کشور ایران دارای مرزهای گسترده‌ای که قابل قیاس با گذشته خود بود، رسید[۱۹]؛ امّا از آن پس در طول جنگ‌های ایران و روس و نیز در پی برخی قراردادهای تحمیلی مرزی، بخش‌های وسیعی از شمال و شرق کشور، از سرزمین‌ مادری جدا و به شکل کشورهایی با هویت‌های ساختگی درآمدند. جزیره بحرین در خلیج فارس آخرین قسمت جدا شده از خاک ایران است که به هنگام سلطنت محمدرضا پهلوی از ایران منتزع و به عنوان کشوری مستقل معرفی شد[۲۰].

نیز نگاه کنید به                          

مآخذ

  1. ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ سازمان نقشه‌برداری كشور. اطلس‌ زمین‌شناسی (اطلس ملی ایران). چ1، تهران: 1382، سازمان نقشه‌برداری كشور (سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی كشور). ص1-2.
  2. ↑ گیتاشناسی (واحد پژوهش و تألیف). اطلس استان‌های ایران. چ1، تهران: 1383، گیتاشناسی، ص18.
  3. ↑ جعفری، عباس. گیتاشناسی ایران. ج3، دایره المعارف جغرافیایی ایران. چ1، تهران: 1379، گیتاشناسی، ص15.
  4. ↑ ۴٫۰ ۴٫۱ سازمان نقشه‌برداری كشور. اطلس‌ زمین‌شناسی (اطلس ملی ایران). چ1، تهران: 1382، سازمان نقشه‌برداری كشور (سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی كشور). ص45.
  5. ↑ جعفری، عباس. گیتاشناسی ایران. ج3، دایره المعارف جغرافیایی ایران. چ1، تهران: 1379، گیتاشناسی، ص18.
  6. ↑ حکیمیان، کبری و غلامحسین تکمیل‌همایون. گزارش نهایی طرح پژوهشی «بررسی تغییرات قلمرو جنگل‌های شمال ایران در ادوار تاریخی». تهران: 1376، مؤسسه جغرافیا (دانشگاه تهران)، ص1و21-16.
  7. ↑ جعفری، عباس. گیتاشناسی ایران. ج3، دایره المعارف جغرافیایی ایران. چ1، تهران: 1379، گیتاشناسی، ص44و45.
  8. ↑   جعفری، عباس. گیتا‌شناسی ایران. ج1، کوهها و کوهنامه ایران. چ2، تهران: 1379، گیتا‌شناسی، ص19.
  9. ↑ جعفری، عباس. گیتا‌شناسی ایران. ج1، کوهها و کوهنامه ایران. چ2، تهران: 1379، گیتا‌شناسی، ص22-20.
  10. ↑   جعفری، عباس. گیتا‌شناسی ایران. ج2، رود و رودنامه ایران. چ2، تهران: 1379، گیتا‌شناسی، ص16و17.
  11. ↑ جعفری، عباس. گیتا‌شناسی ایران. ج2، رود و رودنامه ایران. چ2، تهران: 1379، گیتا‌شناسی، ص67-22.
  12. ↑ سازمان نقشه‌برداری كشور. اطلس‌ زمین‌شناسی (اطلس ملی ایران). چ1، تهران: 1382، سازمان نقشه‌برداری كشور (سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی كشور). ص11.
  13. ↑ سازمان نقشه‌برداری كشور. اطلس‌ زمین‌شناسی (اطلس ملی ایران). چ1، تهران: 1382، سازمان نقشه‌برداری كشور (سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی كشور)، ص12.
  14. ↑ کلینسلی، دانیل. کویرهای ایران. ترجمه دکتر عباس پاشایی. چ1، تهران: 1381، سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح، ص328-312.
  15. ↑ کریمی‌پور، یدالله. مقدمه‌ای بر ایران و همسایگان. چ1، تهران: 1380، دانشگاه تربیت معلم، ص23.
  16. ↑  دفتر تقسیمات کشوری. نقشه و جدول تقسیمات کشوری و جدول مشخصات استان‌های کشور. تهران: وزارت کشور، 1383.
  17. ↑    مرکز آمار ایران. بازسازی و برآورد جمعیت شهرستان‌های کشور بر اساس محدوده سال 1380. تهران: 1382، مرکز آمار ایران (سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور)، ص14.
  18. ↑ سازمان نقشه‌برداری کشور. اطلس تاریخ ایران. چ1، تهران: 1378، سازمان نقشه‌برداری کشور، ص30و31.
  19. ↑ سازمان نقشه‌برداری کشور. اطلس تاریخ ایران. چ1، تهران: 1378، سازمان نقشه‌برداری کشور، ص129.
  20. ↑ سازمان نقشه‌برداری کشور. اطلس تاریخ ایران. چ1، تهران: 1378، سازمان نقشه‌برداری کشور، ص130.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

غلامحسین تکمیل همایون

برگرفته از «https://iranology-e.ir/index.php?title=کشور_ایران&oldid=6986»