پرش به محتوا

جامع التواریخ: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Karimian (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۱: خط ۱:
[[پرونده:Re75.jpg|بندانگشتی|جامع التواریخ برگرفته از وبسایت اسمان کتاب قابل بازیابی از<nowiki/>https://asmaneketab.ir/product/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AC%D8%A7%D9%85%D8%B9-%D8%A7%D9%84%D8%AA%D9%88%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-%D8%B1%D8%B4%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D9%84%D8%AF%DB%8C%D9%86-%D9%81%D8%B6%D9%84-%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87/]]
[[پرونده:Re75.jpg|بندانگشتی|جامع التواریخ برگرفته از وبسایت اسمان کتاب قابل بازیابی از<nowiki/>[https://asmaneketab.ir/product/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AC%D8%A7%D9%85%D8%B9-%D8%A7%D9%84%D8%AA%D9%88%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-%D8%B1%D8%B4%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D9%84%D8%AF%DB%8C%D9%86-%D9%81%D8%B6%D9%84-%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87/ https://asmaneketab.ir/product/]]]
'''[[جامع التواریخ]]،''' یا ''تاریخ رشیدی'' از بزرگ‌ترین و معتبرترین کتب تاریخ عمومی به زبان [[فارسی]]، از روزگار [[آدم]] ابوالبشر (ع) تا زمان مؤلف<ref>نوایی، ‌عبدالحسین. ''متون تاریخی به زبان فارسی''. تهران: سمت، 1376، ‌ص 82.</ref>.
'''[[جامع التواریخ]]،''' یا ''تاریخ رشیدی'' از بزرگ‌ترین و معتبرترین کتب تاریخ عمومی به زبان [[فارسی]]، از روزگار [[آدم]] ابوالبشر (ع) تا زمان مؤلف<ref>نوایی، ‌عبدالحسین. '''''متون تاریخی به زبان فارسی'''''. تهران: سمت، 1376، ‌ص 82.</ref>.


خواجه رشیدالدین فضل‌الله همدانی (د 718ق / 1318م) وزیر، ‌محقق و تاریخ‌نویس مشهور دربار [[مغول ها|مغول]] در ح 710ق / 1310م به دستور [[غازانخان|غازان‌خان]] و سپس محمد الجایتو آن را نوشت<ref>مصاحب، ‌غلامحسین. ''دایرهالمعارف فارسی''. ج 1، ص 720؛ خانلری (کیا)، زهرا. ''فرهنگ ادبیات فارسی''. تهران: بنیاد فرهنگ ایران، ‌1348، ‌ص 155.</ref>. جلد نخست در تاریخ [[مغول ها|مغول]] و شامل دو فصل، جلد دوم در تاریخ عمومی عالم و حاوی دو قسمت و جلد سوم در بیان صوراقالیم و مسالک و ممالک است<ref>مصاحب، ‌غلامحسین. ''دایره المعارف فارسی''. ج 1، ص 720؛ خانلری (کیا)، زهرا. ''فرهنگ ادبیات فارسی''. تهران: بنیاد فرهنگ ایران، ‌1348، ‌ص 155.</ref>. ''جامع‌التواریخ'' با وجود فراوانی لغت‌های [[ترکی]]، ‌مغولی و [[عربی]] [[نثر فارسی|نثر]] روان و ساده‌ای دارد<ref>نوایی. ‌عبدالحسین. ''متون تاریخی به زبان فارسی''. تهران: سمت، 1376، ‌ص 82.</ref>. مؤلف تلاش کرده تا در نقل عبارات متکلفانه تاریخ نویسان پیش از خود مانند [[عطاملک جوینی]] و دیگران نیز تلاش کرده تا حد امکان لغات دشوار و غیر مشهور را حذف کند<ref>بهار (ملک‌الشعرا)، محمدتقی. ''سبک‌شناسی''. تهران: کتاب‌های پرستو، چ 4، 1355، ج 3، ص 175.</ref>. بخشی از ''روضه الصفا'' تألیف میرخواند از این [[کتاب]] اقتباس شده است و ''ناسخ‌التواریخ'' محمد تقی لسان‌الملک سپهر کاشانی نیز تا حدی به تقلید طرح و اسلوب ''جامع‌التواریخ'' است<ref>حاکمی، ‌اسماعیل. ''گزیده‌ای از نثرهای مصنوع و مزین''. تهران: دانشگاه تهران، 1364، ص 147 و 167.</ref>. کاترمر [Quatremère]قسمت هلاکو و بلوشه،[Blochet] کارل یان[ K. Jahn] و دیگران هر یک اجزایی از آن را تصحیح و [[چاپ و چاپخانه|چاپ]] کرده‌اند<ref>مصاحب.غلامحسین. ''دایره المعارف فارسی''. ج 1، ص 720؛ خانلری (کیا)، زهرا. ''فرهنگ ادبیات فارسی''. تهران: بنیاد فرهنگ ایران، ‌1348. ص 721.</ref>. بهمن کریمی این قسمت‌های [[چاپ و چاپخانه|چاپ]] شده را در یک جا گردآوری و منتشر کرده است. در 1373ش نیز [[چاپ و چاپخانه|چاپ]] منقحی از این [[کتاب]] به کوشش محمد روشن و مصطفی موسوی انتشار یافت<ref>نوایی.عبدالحسین. ''متون تاریخی به زبان فارسی''. تهران: سمت، 1376، ‌ص 82.</ref>.
خواجه رشیدالدین فضل‌الله همدانی (د 718ق / 1318م) وزیر، ‌محقق و تاریخ‌نویس مشهور دربار [[مغول ها|مغول]] در ح 710ق / 1310م به دستور [[غازانخان|غازان‌خان]] و سپس محمد الجایتو آن را نوشت<ref>مصاحب، ‌غلامحسین. '''''دایره المعارف فارسی'''''. ج 1، ص 720.</ref><ref>خانلری (کیا)، زهرا. '''''فرهنگ ادبیات فارسی'''''. تهران: بنیاد فرهنگ ایران، ‌1348، ‌ص 155.</ref>. جلد نخست در تاریخ [[مغول ها|مغول]] و شامل دو فصل، جلد دوم در تاریخ عمومی عالم و حاوی دو قسمت و جلد سوم در بیان صوراقالیم و مسالک و ممالک است<ref>مصاحب، ‌غلامحسین. '''''دایره المعارف فارسی'''''. ج 1، ص 720.</ref><ref>خانلری (کیا)، زهرا. '''''فرهنگ ادبیات فارسی'''''. تهران: بنیاد فرهنگ ایران، ‌1348، ‌ص 155.</ref>. ''جامع‌التواریخ'' با وجود فراوانی لغت‌های [[ترکی]]، ‌مغولی و [[عربی]] [[نثر فارسی|نثر]] روان و ساده‌ای دارد<ref>نوایی. ‌عبدالحسین. '''''متون تاریخی به زبان فارسی'''''. تهران: سمت، 1376، ‌ص 82.</ref>. مؤلف تلاش کرده تا در نقل عبارات متکلفانه تاریخ نویسان پیش از خود مانند [[عطاملک جوینی]] و دیگران نیز تلاش کرده تا حد امکان لغات دشوار و غیر مشهور را حذف کند<ref>بهار (ملک‌الشعرا)، محمدتقی. '''''سبک‌شناسی'''''. تهران: کتاب‌های پرستو، 1355، ج 3، ص 175.</ref>. بخشی از ''روضه الصفا'' تألیف میرخواند از این [[کتاب]] اقتباس شده است و ''ناسخ‌التواریخ'' محمد تقی لسان‌الملک سپهر کاشانی نیز تا حدی به تقلید طرح و اسلوب ''جامع‌التواریخ'' است<ref>حاکمی، ‌اسماعیل. '''''گزیده‌ای از نثرهای مصنوع و مزین'''''. تهران: دانشگاه تهران، 1364، ص 147 و 167.</ref>. کاترمر [Quatremère]قسمت هلاکو و بلوشه،[Blochet] کارل یان[ K. Jahn] و دیگران هر یک اجزایی از آن را تصحیح و [[چاپ و چاپخانه|چاپ]] کرده‌اند<ref>مصاحب.غلامحسین. '''''دایره المعارف فارسی'''''. ج 1، ص 720.</ref><ref>خانلری (کیا)، زهرا. '''''فرهنگ ادبیات فارسی'''''. تهران: بنیاد فرهنگ ایران، ‌1348، ص 721.</ref>. بهمن کریمی این قسمت‌های [[چاپ و چاپخانه|چاپ]] شده را در یک جا گردآوری و منتشر کرده است. در 1373ش نیز [[چاپ و چاپخانه|چاپ]] منقحی از این [[کتاب]] به کوشش محمد روشن و مصطفی موسوی انتشار یافت<ref>نوایی.عبدالحسین. '''''متون تاریخی به زبان فارسی'''''. تهران: سمت، 1376، ‌ص 82.</ref>.


== نیز نگاه کنید به ==
== نیز نگاه کنید به ==
خط ۱۱: خط ۱۱:
* [[کتاب]]
* [[کتاب]]
* [[غازانخان|غازان‌خان]]
* [[غازانخان|غازان‌خان]]
مآخذ<references />
 
== مآخذ ==
<references />
== منبع اصلی ==
== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
خط ۱۷: خط ۱۹:
== نویسنده مقاله ==
== نویسنده مقاله ==
ابوالقاسم رادفر
ابوالقاسم رادفر
[[index.php?title=رده:ادبیات و زبان شناسی]]
[[رده:ادبیات و زبان شناسی]]
[[index.php?title=رده:ادبیات]]
[[رده:ادبیات]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۱ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۳۵

جامع التواریخ برگرفته از وبسایت اسمان کتاب قابل بازیابی ازhttps://asmaneketab.ir/product/

جامع التواریخ، یا تاریخ رشیدی از بزرگ‌ترین و معتبرترین کتب تاریخ عمومی به زبان فارسی، از روزگار آدم ابوالبشر (ع) تا زمان مؤلف[۱].

خواجه رشیدالدین فضل‌الله همدانی (د 718ق / 1318م) وزیر، ‌محقق و تاریخ‌نویس مشهور دربار مغول در ح 710ق / 1310م به دستور غازان‌خان و سپس محمد الجایتو آن را نوشت[۲][۳]. جلد نخست در تاریخ مغول و شامل دو فصل، جلد دوم در تاریخ عمومی عالم و حاوی دو قسمت و جلد سوم در بیان صوراقالیم و مسالک و ممالک است[۴][۵]. جامع‌التواریخ با وجود فراوانی لغت‌های ترکی، ‌مغولی و عربی نثر روان و ساده‌ای دارد[۶]. مؤلف تلاش کرده تا در نقل عبارات متکلفانه تاریخ نویسان پیش از خود مانند عطاملک جوینی و دیگران نیز تلاش کرده تا حد امکان لغات دشوار و غیر مشهور را حذف کند[۷]. بخشی از روضه الصفا تألیف میرخواند از این کتاب اقتباس شده است و ناسخ‌التواریخ محمد تقی لسان‌الملک سپهر کاشانی نیز تا حدی به تقلید طرح و اسلوب جامع‌التواریخ است[۸]. کاترمر [Quatremère]قسمت هلاکو و بلوشه،[Blochet] کارل یان[ K. Jahn] و دیگران هر یک اجزایی از آن را تصحیح و چاپ کرده‌اند[۹][۱۰]. بهمن کریمی این قسمت‌های چاپ شده را در یک جا گردآوری و منتشر کرده است. در 1373ش نیز چاپ منقحی از این کتاب به کوشش محمد روشن و مصطفی موسوی انتشار یافت[۱۱].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. نوایی، ‌عبدالحسین. متون تاریخی به زبان فارسی. تهران: سمت، 1376، ‌ص 82.
  2. مصاحب، ‌غلامحسین. دایره المعارف فارسی. ج 1، ص 720.
  3. خانلری (کیا)، زهرا. فرهنگ ادبیات فارسی. تهران: بنیاد فرهنگ ایران، ‌1348، ‌ص 155.
  4. مصاحب، ‌غلامحسین. دایره المعارف فارسی. ج 1، ص 720.
  5. خانلری (کیا)، زهرا. فرهنگ ادبیات فارسی. تهران: بنیاد فرهنگ ایران، ‌1348، ‌ص 155.
  6. نوایی. ‌عبدالحسین. متون تاریخی به زبان فارسی. تهران: سمت، 1376، ‌ص 82.
  7. بهار (ملک‌الشعرا)، محمدتقی. سبک‌شناسی. تهران: کتاب‌های پرستو، 1355، ج 3، ص 175.
  8. حاکمی، ‌اسماعیل. گزیده‌ای از نثرهای مصنوع و مزین. تهران: دانشگاه تهران، 1364، ص 147 و 167.
  9. مصاحب.غلامحسین. دایره المعارف فارسی. ج 1، ص 720.
  10. خانلری (کیا)، زهرا. فرهنگ ادبیات فارسی. تهران: بنیاد فرهنگ ایران، ‌1348، ص 721.
  11. نوایی.عبدالحسین. متون تاریخی به زبان فارسی. تهران: سمت، 1376، ‌ص 82.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

ابوالقاسم رادفر