مرغداری در ایران: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «مرغداری در ایران به دو شیوه سنتی و صنعتی انجام میشود. نژاد مرغهای ایرانی بجز «لاری» برای تولید گوشت و تخم گذاری مناسب نیست. به همین سبب مرغهای مادر خارجی برای پرورش مرغ گوشتی و تخمگذار به ایران وارد شد. از مهمترین مناطق روستایی پرورش طیور بو...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۲ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
مرغداری در ایران به دو شیوه سنتی و صنعتی انجام میشود. نژاد مرغهای ایرانی بجز «لاری» برای تولید گوشت و تخم گذاری مناسب نیست. به همین سبب مرغهای مادر خارجی برای پرورش مرغ گوشتی و تخمگذار به ایران وارد شد. از مهمترین مناطق روستایی پرورش طیور بومی و دورگه میتوان | [[پرونده:16-5-1-10445366585030377008423559.jpg|بندانگشتی|مرغداری در ایران، قابل بازیابی در: [https://www.khabaronline.ir/news/532278/%DA%86%D9%87-%D8%AA%D8%B9%D8%AF%D8%A7%D8%AF-%D9%85%D8%B1%D8%BA%D8%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%DA%A9%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D9%81%D8%B9%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%BA%DB%8C%D8%B1%D9%81%D8%B9%D8%A7%D9%84-%D9%87%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF-%D9%85%D9%82%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D9%88-%D8%A7%D8%B1%D8%B2%D8%B4 https://www.khabaronline.ir/news/532278/]]] | ||
مرغداری در ایران به دو شیوه سنتی و صنعتی انجام میشود. نژاد مرغهای ایرانی بجز «لاری» برای تولید گوشت و تخم گذاری مناسب نیست. به همین سبب مرغهای مادر خارجی برای پرورش مرغ گوشتی و تخمگذار به ایران وارد شد. از مهمترین مناطق روستایی پرورش طیور بومی و دورگه میتوان از گیلان، [[مازندرانی|مازندران]]، [[آذربایجانی|آذربایجان]] و خراسان نام برد. با توجه به سرعت تولید، سهولت تغذیه و نیاز به فضای محدود،گرایش به مرغداریهای صنعتی زیاد شده و به همین منظور تعداد قابل ملاحظهای از این نوع مرغداریها در شهرهای بزرگ و اطراف آنها پدید آمده است. | |||
بیشترین تمرکز مرغداریهای پرورش دهنده مرغ گوشتی در سال ۱۳۷۴ در استانهای [[تهران مصور|تهران]]، [[اصفهان]]، خراسان، [[مازندرانی|مازندران]] و سپس [[کرمانشاه]] و [[آذربایجان شرقی]] بوده است. ظرفیت کل مرغداریهای پرورش دهنده نوع گوشتی در سال مذکور حدوداً ۱۵۸,۱۹۷,۰۰۰ قطعه بوده است. همچنین در این سال ۶۳۷,۰۰۰ تن گوشت مرغ و ۴۶۵.۰۰۰ تن تخممرغ تولید شده است. میزان تولید این اقلام در سال ۵۶ به ترتیب ۱۶۳.۰۰۰ و ۲۲۰,۰۰۰ تن بوده است.<ref>مرکز آمار ایران، آمار کشتارگاهها و مرغداری های سال 1374.</ref> | |||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[دامپروری در ایران]] | |||
* [[شیلات در ایران]] | |||
* [[ماهیگیری در دریای خزر]] | |||
* [[ماهیان و منابع شیلاتی آب های شمال ایران]] | |||
== مآخذ == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
مریدی، سیاوش (1380). کتاب ایران: اقتصاد. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]. | |||
== نویسنده مقاله == | |||
[https://ensani.ir/fa/article/author/29650 سیاوش مریدی] | |||
[[رده:جامعه و نظام اجتماعی]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱۳ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۳۸
مرغداری در ایران به دو شیوه سنتی و صنعتی انجام میشود. نژاد مرغهای ایرانی بجز «لاری» برای تولید گوشت و تخم گذاری مناسب نیست. به همین سبب مرغهای مادر خارجی برای پرورش مرغ گوشتی و تخمگذار به ایران وارد شد. از مهمترین مناطق روستایی پرورش طیور بومی و دورگه میتوان از گیلان، مازندران، آذربایجان و خراسان نام برد. با توجه به سرعت تولید، سهولت تغذیه و نیاز به فضای محدود،گرایش به مرغداریهای صنعتی زیاد شده و به همین منظور تعداد قابل ملاحظهای از این نوع مرغداریها در شهرهای بزرگ و اطراف آنها پدید آمده است.
بیشترین تمرکز مرغداریهای پرورش دهنده مرغ گوشتی در سال ۱۳۷۴ در استانهای تهران، اصفهان، خراسان، مازندران و سپس کرمانشاه و آذربایجان شرقی بوده است. ظرفیت کل مرغداریهای پرورش دهنده نوع گوشتی در سال مذکور حدوداً ۱۵۸,۱۹۷,۰۰۰ قطعه بوده است. همچنین در این سال ۶۳۷,۰۰۰ تن گوشت مرغ و ۴۶۵.۰۰۰ تن تخممرغ تولید شده است. میزان تولید این اقلام در سال ۵۶ به ترتیب ۱۶۳.۰۰۰ و ۲۲۰,۰۰۰ تن بوده است.[۱]
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ مرکز آمار ایران، آمار کشتارگاهها و مرغداری های سال 1374.
منبع اصلی
مریدی، سیاوش (1380). کتاب ایران: اقتصاد. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی.