پرش به محتوا

تاریخ جهانگشای جوینی: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''تاريخ جهانگشاي جويني،''' كتابي دربارة تاريخ مغول و نيز، خوارزمشاهيان<sup>*</sup>و اسماعيليان<sup>*</sup> به زبان فارسي، تأليف عطاملك بن محمد جويني<sup>*</sup> (623- 681ق/ 1226- 1282م) عطاملك از خاندان جويني، ديوانسالاران اوايل دورة ايلخانان،<sup>*</sup> در 650- 658ق اين كت...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۳ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''تاريخ جهانگشاي جويني،''' كتابي دربارة تاريخ مغول و نيز، خوارزمشاهيان<sup>*</sup>و اسماعيليان<sup>*</sup> به زبان فارسي، تأليف عطاملك بن محمد جويني<sup>*</sup> (623- 681ق/ 1226- 1282م)  
'''تاریخ جهانگشای جوینی،''' کتابی درباره تاریخ [[مغول ها|مغول]] و نیز، [[خوارزمشاهیان]] و [[اسماعیلیه|اسماعیلیان]] به [[فارسی|زبان فارسی]]، تألیف [[عطاملک جوینی|عطاملک بن محمد جوینی]] (623- 681ق/ 1226- 1282م).


عطاملك از خاندان جويني، ديوانسالاران اوايل دورة ايلخانان،<sup>*</sup> در 650- 658ق اين كتاب را تأليف كرده و ديده‌ها و شنيده‌هاي خود را در 3 مجلد به اين شرح تدوين كرده است: 1) تاريخ چنگيز: سلطنت اوگتاي‌قاآن و گيوك‌خان؛ 2) تاريخ خوارزمشاهيان، قراختاييان، گورخانيان، سرگذشت حكام و شحنگان مغول در دوران اوگتاي‌قا‌آن تا ورود هلاكوخان به ايران؛ 3) تاريخ منكوقا‌آن و تفصيل حملة هلاكو به ايران، تاريخ اسماعيليه الموت مذهب آنان و انقراضشان.<sup>1</sup> در پايان نيز شرحي از فتح بغداد به قلم خواجه‌نصيرالدين طوسي كه در برخي نسخه‌ها درج شده،<sup>2</sup> آمده است. تشريح اوضاع اقتصادي ـ اجتماعي در ضمن بيان تحولات سياسي، نظام اداري مغولان در سرزمين‌هاي اسلامي<sup>3</sup> قضاوت‌هاي بيطرفانه در برخي موضوعات<sup>4</sup> (مانند دلايل شكست خوارزمشاهيان)<sup>*</sup> و قضاوت يك جانبه دربارة اسماعيليان، تقدم در تدوين تاريخ مغول جهت بهره‌مندي آيندگان از ويژگي‌هاي مهم تاريخ‌نگاري و نثر ادبي مصنوع آميخته با آيات، احاديث، آرايه‌هاي لفظي و معنوي، واژگان مغولي (براي نخستين بار در نثر فارسي)،<sup>5</sup> از ويژگي‌هاي بارز ادبي تاريخ جهانگشاي جويني هستند. كتاب‌هاي تاريخي ـ ادبي پس از اين، تأثيراتي از جهانگشا گرفته‌اند كه در '''تاريخ وصاف‌الحضره شيرازي''' و '''جامع‌التواريخ'''<sup>*</sup> خواجه‌رشيد‌الدين فضل‌الله همداني<sup>*</sup> نمايان است.<sup>6</sup>
عطاملک از خاندان جوینی، دیوانسالاران اوایل [[ایلخانان|دوره ایلخانان]]، در 650- 658ق این کتاب را تألیف کرده و دیده‌ها و شنیده‌های خود را در 3 مجلد به این شرح تدوین کرده است:


نخستين و مهم‌ترين چاپ از اين كتاب به تصحيح علامه محمد قزويني در چاپ‌خانه بريل [1]در ليدن [2]هلند (1329ق/ 1911م) انجام گرفت. مينورسكي [3]در 1957 و بويل [4]در 1958 تاريخ جهانگشا را ترجمه كردند از آن پس چاپ‌هاي متعدد از اين كتاب انتشار يافت.
# تاریخ چنگیز: سلطنت اوگتای‌قاآن و گیوک‌خان؛
# تاریخ [[خوارزمشاهیان]]، قراختاییان، گورخانیان، سرگذشت حکام و شحنگان [[مغول ها|مغول]] در دوران اوگتای‌قا‌آن تا ورود هلاکوخان به ایران؛
# تاریخ منکوقا‌آن و تفصیل حمله هلاکو به ایران، تاریخ [[اسماعیلیه]] الموت مذهب آنان و انقراضشان<ref>جوینی، عطاملک بن محمد. '''''تاریخ جهانگشای'''''. تصحیح محمد قزوینی، هلند: لیدن، ج1، مقدمه محمد قزوینی.</ref>.


در پایان نیز شرحی از فتح بغداد به قلم [[نصیر الدین طوسی|خواجه‌نصیرالدین طوسی]] که در برخی نسخه‌ها درج شده<ref>شعار، جعفر. «تاریخ جهانگشای جوینی، اشاره‌ای به ارزش ادبی، تاریخی و اجتماعی آن»، در '''''یکی قطره باران'''''. جشن‌نام استاد دکتر عباس زریاب خوئی، به کوشش احمد تفضلی، تهران: 1370، ص300.</ref>، آمده است. تشریح اوضاع اقتصادی ـ اجتماعی در ضمن بیان تحولات سیاسی، نظام اداری [[مغول ها|مغولان]] در سرزمین‌های اسلامی<ref>ربیعی، منیژه. «تاریخ جهانگشای» در '''''دانشنامه جهان اسلام'''''. تهران: بنیاد دایره المعارف اسلامی، 1380، ج6، ص216.</ref> قضاوت‌های بیطرفانه در برخی موضوعات<ref>بهار، محمدتقی ملک‌الشعراء. '''''سبک‌شناسی'''''. تهران: 1355، ص52.</ref> (مانند دلایل شکست [[خوارزمشاهیان]]) و قضاوت یک جانبه درباره [[اسماعیلیه|اسماعیلیان]]، تقدم در تدوین تاریخ [[مغول ها|مغول]] جهت بهره‌مندی آیندگان از ویژگی‌های مهم تاریخ‌نگاری و نثر ادبی مصنوع آمیخته با آیات، احادیث، آرایه‌های لفظی و معنوی، واژگان مغولی (برای نخستین بار در نثر فارسی)<ref>صفا، ذبیح‌الله. «پارسی‌نویسان بزرگ و منتخب آثار آنان»، '''''گنجینه سخن'''''. تهران: 1353، ج4، ص49.</ref>، از ویژگی‌های بارز ادبی تاریخ جهانگشای جوینی هستند.


'''مآخذ:'''
کتاب‌های تاریخی ـ ادبی پس از این، تأثیراتی از جهانگشا گرفته‌اند که در [[تاريخ وَصّاف|تاریخ وصاف‌]]<nowiki/>الحضره شیرازی و [[جامع التواریخ|جامع‌التواریخ]] خواجه‌رشید‌الدین فضل‌الله همدانی نمایان است<ref>بویل، جان‌اندرو. «آثار جوینی و رشید‌الدین به عنوان منابع تاریخ مغول»، '''''سخن'''''. دوره 23، شماره 5، فروردین 1353، ص507. </ref>. نخستین و مهم‌ترین چاپ از این کتاب به تصحیح علامه محمد قزوینی در [[چاپ و چاپخانه|چاپ‌خانه]] بریل [Bril]در لیدن [Layden]هلند (1329ق/ 1911م) انجام گرفت. مینورسکی [Minorsky]در 1957 و بویل [J. A. Boil]در 1958 تاریخ جهانگشا را ترجمه کردند از آن پس چاپ‌های متعدد از این کتاب انتشار یافت.


1.    جويني، عطاملك بن محمد. '''''تاريخ جهانگشاي'''''. تصحيح محمد قزويني، هلند: ليدن، ج1، مقدمة محمد قزويني.
== نیز نگاه کنید به ==


2.    شعار، جعفر. «تاريخ جهانگشاي جويني، اشاره‌اي به ارزش ادبي، تاريخي و اجتماعي آن»، در '''''يكي قطره باران'''''. جشن‌نام استاد دكتر عباس زرياب خوئي، به كوشش احمد تفضلي، تهران: 1370، ص300.
* [[مغول ها]]
* [[خوارزمشاهیان]]
* [[عطاملک جوینی]]
* [[اسماعیلیه]]


3.    ربيعي، منيژه. «تاريخ جهانگشاي» در دانشنامة جهان اسلام. تهران: بنياد دايرةالمعارف اسلامي، 1380، ج6، ص216.
== مآخذ ==
<references />


4.    بهار، محمدتقي ملك‌الشعراء. '''''سبك‌شناسي'''''. تهران: 1355، ص52.
== منبع اصلی ==
 
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
5.    صفا، ذبيح‌الله. «پارسي‌نويسان بزرگ و منتخب آثار آنان»، '''''گنجينة سخن'''''. تهران: 1353، ج4، ص49.
 
6.    بويل، جان‌اندرو. «آثار جويني و رشيد‌الدين به عنوان منابع تاريخ مغول»، '''''سخن'''''. دورة 23، شمارة 5، فروردين 1353، ص507.


== نویسنده مقاله ==
منیژه ربیعی
منیژه ربیعی
----[1]. Bril
[[رده:تاریخ]]
 
[[رده:تاریخ و باستان شناسی]]
[2]. Layden
[[رده:ادبیات و زبان شناسی]]
 
[[رده:ادبیات]]
[3]. Minorsky
 
[4]. J. A. Boil

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۱ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۵۳

تاریخ جهانگشای جوینی، کتابی درباره تاریخ مغول و نیز، خوارزمشاهیان و اسماعیلیان به زبان فارسی، تألیف عطاملک بن محمد جوینی (623- 681ق/ 1226- 1282م).

عطاملک از خاندان جوینی، دیوانسالاران اوایل دوره ایلخانان، در 650- 658ق این کتاب را تألیف کرده و دیده‌ها و شنیده‌های خود را در 3 مجلد به این شرح تدوین کرده است:

  1. تاریخ چنگیز: سلطنت اوگتای‌قاآن و گیوک‌خان؛
  2. تاریخ خوارزمشاهیان، قراختاییان، گورخانیان، سرگذشت حکام و شحنگان مغول در دوران اوگتای‌قا‌آن تا ورود هلاکوخان به ایران؛
  3. تاریخ منکوقا‌آن و تفصیل حمله هلاکو به ایران، تاریخ اسماعیلیه الموت مذهب آنان و انقراضشان[۱].

در پایان نیز شرحی از فتح بغداد به قلم خواجه‌نصیرالدین طوسی که در برخی نسخه‌ها درج شده[۲]، آمده است. تشریح اوضاع اقتصادی ـ اجتماعی در ضمن بیان تحولات سیاسی، نظام اداری مغولان در سرزمین‌های اسلامی[۳] قضاوت‌های بیطرفانه در برخی موضوعات[۴] (مانند دلایل شکست خوارزمشاهیان) و قضاوت یک جانبه درباره اسماعیلیان، تقدم در تدوین تاریخ مغول جهت بهره‌مندی آیندگان از ویژگی‌های مهم تاریخ‌نگاری و نثر ادبی مصنوع آمیخته با آیات، احادیث، آرایه‌های لفظی و معنوی، واژگان مغولی (برای نخستین بار در نثر فارسی)[۵]، از ویژگی‌های بارز ادبی تاریخ جهانگشای جوینی هستند.

کتاب‌های تاریخی ـ ادبی پس از این، تأثیراتی از جهانگشا گرفته‌اند که در تاریخ وصاف‌الحضره شیرازی و جامع‌التواریخ خواجه‌رشید‌الدین فضل‌الله همدانی نمایان است[۶]. نخستین و مهم‌ترین چاپ از این کتاب به تصحیح علامه محمد قزوینی در چاپ‌خانه بریل [Bril]در لیدن [Layden]هلند (1329ق/ 1911م) انجام گرفت. مینورسکی [Minorsky]در 1957 و بویل [J. A. Boil]در 1958 تاریخ جهانگشا را ترجمه کردند از آن پس چاپ‌های متعدد از این کتاب انتشار یافت.

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. ↑ جوینی، عطاملک بن محمد. تاریخ جهانگشای. تصحیح محمد قزوینی، هلند: لیدن، ج1، مقدمه محمد قزوینی.
  2. ↑ شعار، جعفر. «تاریخ جهانگشای جوینی، اشاره‌ای به ارزش ادبی، تاریخی و اجتماعی آن»، در یکی قطره باران. جشن‌نام استاد دکتر عباس زریاب خوئی، به کوشش احمد تفضلی، تهران: 1370، ص300.
  3. ↑ ربیعی، منیژه. «تاریخ جهانگشای» در دانشنامه جهان اسلام. تهران: بنیاد دایره المعارف اسلامی، 1380، ج6، ص216.
  4. ↑ بهار، محمدتقی ملک‌الشعراء. سبک‌شناسی. تهران: 1355، ص52.
  5. ↑ صفا، ذبیح‌الله. «پارسی‌نویسان بزرگ و منتخب آثار آنان»، گنجینه سخن. تهران: 1353، ج4، ص49.
  6. ↑ بویل، جان‌اندرو. «آثار جوینی و رشید‌الدین به عنوان منابع تاریخ مغول»، سخن. دوره 23، شماره 5، فروردین 1353، ص507.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

منیژه ربیعی