تهران مصور: تفاوت میان نسخه‌ها

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۴ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۰۶

تهران مصور، این نشریه در چهار دوره زمانی در تهران انتشار یافت. دوره اول به صاحب امتیازی عباس نعمت از 1308-1320ش در تهران در 16 صفحه و با قطع وزیری بزرگ، روزهای شنبه هر هفته منتشر می‌شد. مقالات آن عمدتاً اجتماعی، تاریخی و فکاهی و شامل اخبار روز بود و به لحاظ محتوا نشریه خوبی به شمار می‌رفت. تهران مصور در 1320ش برای مدتی تعطیل شد. اما در همین سال، دوره دوم انتشار آن با صاحب امتیازی و مدیر مسئولی احمد دهقان آغاز گردید. در این دوره، از نشریات حزب تهران به شمار می‌رفت و تیراژ آن به 5000 نسخه افزایش یافت و به دلیل مخالفت با شوروی و حزب توده اهمیت زیادی پیدا کرد. روش مجله سیاسی- اجتماعی بود. در ستون یا صفحه زیر ذره‌بین، اخبار ارتش و به خصوص رکن دوم را چاپ می‌کرد. انتشار این نشریه تا 1329ش که احمد دهقان در محل دفتر مجله به قتل رسید، ادامه داشت. پس از آن دوره سوم انتشار آن با صاحب امتیازی عبدالله والا و سردبیری محمود رجاء آغاز شد که تا 1353ش منتشر و طی این مدت هزار شماره منتشر کرد. تیراژ تهران مصور در اوج فعالیت به 1500 نسخه می‌رسید که 30% آن در تهران و بقیه در شهرستانها فروش می‌رفت. در دوره پایانی تهران مصور، هر چند نویسندگان معروفی با آن همکاری می‌کردند ولی مطالب مجله بی‌مایه و مبتذل بود و سیاست کلی آن پیروی بی چون و چرا از سیاست دولت وقت بود و از این رو از کمکهای دولتی بهره‌مند می‌گردید. این نشریه در طول انتشار خود چند بار توقیف شد که از آن جمله 1330 و 1332 و 1340ش را می‌توان نام برد که نشریه به دلیل چاپ عکس‌های خلاف عفت عمومی جامعه و صور قبیحه با واکنش دستگاه حاکمه و شکایت افرادی چون سرلشکر بختیار (فرمانده نظامی تهران) روبرو شد. اما به دلیل ارتباط والا با دربار این شکایت‌ها ره به جایی نبرد. تهران مصور در این دوره برای اداره مجله و تأمین هزینه‌های آن و کسب درآمد، آن را به رجال سیاسی وقت اجاره می‌داد. علی امینی از جمله این افراد بود که از این مجله به عنوان مهم‌ترین سکوی تبلیغاتی خود بهره برد. هویدا، نخست‌وزیر وقت، از مخالفان والا بود و والا نیز و عملکرد دولت او را مورد انتقاد قرار می‌داد، از این رو هویدا، علی‌رغم دستور شاه، از کمک به این مجله و استمرار به انتشار آن سرباز زد. سرانجام تهران مصور در 1357 به دنبال پیروزی انقلاب اسلامی ایران تعطیل شد. دوره چهارم نشر آن بعد از پیروزی انقلاب و مربوط به 1357 و 1358ش است که پس از مدتی تعطیلی دوباره به صاحب امتیازی والا و سردبیری مسعود بهنود منتشر شد وبه کار خود ادامه داد تا این‌که شورای انقلاب فرهنگی با تصویب لایحه مطبوعات در تابستان 1358ش، از انتشار آن به دلیل وابستگی به ساواک ممانعت به عمل‌ آورد^[۱]^[۲]^[۳]^[۴].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

↑ مطبوعات عصر پهلوی به روایت اسناد ساواك. كتاب اول، مجله تهران مصور، تهران: 1379؛
↑ تاریخ چاپ و چاپخانه در ایران. ص328
↑ اسنادی از مطبوعات و احزاب دوره رضاشاه. ص106
↑ اسناد مطبوعات ایران. ج1، 2، 3، 4، ص136، 140، 162، 346، 350، 414، 497، 929.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

نادره جلالی

[1] مطبوعات عصر پهلوی به روایت اسناد ساواك. كتاب اول، مجله تهران مصور، تهران: 1379؛

[2] تاریخ چاپ و چاپخانه در ایران. ص328

[3] اسنادی از مطبوعات و احزاب دوره رضاشاه. ص106

[4] اسناد مطبوعات ایران. ج1، 2، 3، 4، ص136، 140، 162، 346، 350، 414، 497، 929.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
-'''تهران مصور،''' اين نشريه در چهار دورة زماني در تهران انتشار يافت. دورة اول به صاحب امتيازي عباس نعمت از 1308-1320ش در تهران در 16 صفحه و با قطع وزيري بزرگ، روزهاي شنبه هر هفته منتشر مي‌شد. مقالات آن عمدتاً اجتماعي، تاريخي و فكاهي و شامل اخبار روز بود و به لحاظ محتوا نشرية خوبي به شمار مي‌رفت. تهران مصور در 1320ش براي مدتي تعطيل شد. اما در همين سال، دورة دوم انتشار آن با صاحب امتيازي و مدير مسئولي احمد دهقان آغاز گرديد. در اين دوره، از نشريات حزب تهران به شمار مي‌رفت و تيراژ آن به 5000 نسخه افزايش يافت و به دليل مخالفت با شوروي و حزب توده اهميت زيادي پيدا كرد. روش مجلة سياسي- اجتماعي بود. در ستون يا صفحة زير ذره‌بين، اخبار ارتش و به خصوص ركن دوم را چاپ مي‌كرد. انتشار اين نشريه تا 1329ش كه احمد دهقان در محل دفتر مجله به قتل رسيد، ادامه داشت. پس از آن دورة سوم انتشار آن با صاحب امتيازي عبدالله والا و سردبيري محمود رجاء آغاز شد كه تا 1353ش منتشر و طي اين مدت هزار شماره منتشر كرد. تيراژ تهران مصور در اوج فعاليت به 1500 نسخه مي‌رسيد كه 30% آن در تهران و بقيه در شهرستانها فروش مي‌رفت. در دورة پاياني تهران مصور، هر چند نويسندگان معروفي با آن همكاري مي‌كردند ولي مطالب مجله بي‌مايه و مبتذل بود و سياست كلي آن پيروي بي چون و چرا از سياست دولت وقت بود و از اين رو از كمك‌هاي دولتي بهره‌مند مي‌گرديد. اين نشريه در طول انتشار خود چند بار توقيف شد كه از آن جمله 1330 و 1332 و 1340ش را مي‌توان نام برد كه نشريه به دليل چاپ عكس‌هاي خلاف عفت عمومي جامعه و صور قبيحه با واكنش دستگاه حاكمه و شكايت افرادي چون سرلشكر بختيار (فرماندة نظامي تهران) روبرو شد. اما به دليل ارتباط والا با دربار اين شكايت‌ها ره به جايي نبرد. تهران مصور در اين دوره براي ادارة مجله و تأمين هزينه‌هاي آن و كسب درآمد، آن را به رجال سياسي وقت اجاره مي‌داد. علي اميني از جملة اين افراد بود كه از اين مجله به عنوان مهم‌ترين سكوي تبليغاتي خود بهره برد. هويدا، نخست‌وزير وقت، از مخالفان والا بود و والا نيز و عملكرد دولت او را مورد انتقاد قرار مي‌داد، از اين رو هويدا، علي‌رغم دستور شاه، از كمك به اين مجله و استمرار به انتشار آن سرباز زد. سرانجام تهران مصور در 1357 به دنبال پيروزي انقلاب اسلامي ايران تعطيل شد. دورة چهارم نشر آن بعد از پيروزي انقلاب و مربوط به 1357 و 1358ش است كه پس از مدتي تعطيلي دوباره به صاحب امتيازي والا و سردبيري مسعود بهنود منتشر شد وبه كار خود ادامه داد تا اين‌كه شوراي انقلاب فرهنگي با تصويب لايحة مطبوعات در تابستان 1358ش، از انتشار آن به دليل وابستگي به ساواك ممانعت به عمل‌ آورد.
+'''[[تهران مصور]]،''' این نشریه در چهار دوره زمانی در [[استان تهران|تهران]] انتشار یافت. دوره اول به صاحب امتیازی عباس نعمت از 1308-1320ش در تهران در 16 صفحه و با قطع وزیری بزرگ، روزهای شنبه هر هفته منتشر می‌شد. مقالات آن عمدتاً [[اجتماعیون عامیون|اجتماعی]]، تاریخی و فکاهی و شامل [[اخبار]] روز بود و به لحاظ محتوا نشریه خوبی به شمار می‌رفت. [[تهران مصور]] در 1320ش برای مدتی تعطیل شد. اما در همین سال، دوره دوم انتشار آن با صاحب امتیازی و مدیر مسئولی احمد دهقان آغاز گردید. در این دوره، از نشریات حزب تهران به شمار می‌رفت و تیراژ آن به 5000 نسخه افزایش یافت و به دلیل مخالفت با شوروی و [[حزب توده]] اهمیت زیادی پیدا کرد. روش مجله سیاسی- [[اجتماعیون عامیون|اجتماعی]] بود. در ستون یا صفحه زیر ذره‌بین، اخبار ارتش و به خصوص رکن دوم را [[چاپ و چاپخانه|چاپ]] می‌کرد. انتشار این نشریه تا 1329ش که احمد دهقان در محل دفتر مجله به قتل رسید، ادامه داشت. پس از آن دوره سوم انتشار آن با صاحب امتیازی عبدالله والا و سردبیری محمود رجاء آغاز شد که تا 1353ش منتشر و طی این مدت هزار شماره منتشر کرد. تیراژ [[تهران مصور]] در اوج فعالیت به 1500 نسخه می‌رسید که 30% آن در تهران و بقیه در شهرستانها فروش می‌رفت. در دوره پایانی [[تهران مصور]]، هر چند نویسندگان معروفی با آن همکاری می‌کردند ولی مطالب [[مجله آموزش و پرورش|مجله]] بی‌مایه و مبتذل بود و سیاست کلی آن پیروی بی چون و چرا از سیاست [[دولت موقت|دولت]] وقت بود و از این رو از کمکهای دولتی بهره‌مند می‌گردید. این نشریه در طول انتشار خود چند بار توقیف شد که از آن جمله 1330 و 1332 و 1340ش را می‌توان نام برد که نشریه به دلیل [[چاپ و چاپخانه|چاپ]] عکس‌های خلاف عفت عمومی [[جامعه باربد|جامعه]] و صور قبیحه با واکنش دستگاه حاکمه و شکایت افرادی چون سرلشکر بختیار (فرمانده نظامی تهران) روبرو شد. اما به دلیل ارتباط والا با دربار این شکایت‌ها ره به جایی نبرد. [[تهران مصور]] در این دوره برای اداره مجله و تأمین هزینه‌های آن و کسب درآمد، آن را به رجال سیاسی وقت اجاره می‌داد. [[علی امینی]] از جمله این افراد بود که از این مجله به عنوان مهم‌ترین سکوی تبلیغاتی خود بهره برد. [[امیرعباس هویدا|هویدا]]، نخست‌وزیر وقت، از مخالفان والا بود و والا نیز و عملکرد دولت او را مورد انتقاد قرار می‌داد، از این رو [[امیرعباس هویدا|هویدا]]، علی‌رغم دستور [[محمدرضا شاه پهلوی|شاه]]، از کمک به این مجله و استمرار به انتشار آن سرباز زد. سرانجام تهران مصور در 1357 به دنبال پیروزی [[انقلاب اسلامی ایران]] تعطیل شد. دوره چهارم نشر آن بعد از پیروزی [[انقلاب اسلامی ایران|انقلاب]] و مربوط به 1357 و 1358ش است که پس از مدتی تعطیلی دوباره به صاحب امتیازی والا و سردبیری مسعود بهنود منتشر شد وبه کار خود ادامه داد تا این‌که شورای انقلاب فرهنگی با تصویب لایحه مطبوعات در تابستان 1358ش، از انتشار آن به دلیل وابستگی به [[ساواک]] ممانعت به عمل‌ آورد<ref>'''''مطبوعات عصر پهلوی به روایت اسناد ساواك'''''. كتاب اول، مجله تهران مصور، تهران: 1379؛ </ref><ref>'''''تاریخ چاپ و چاپخانه در ایران'''''. ص328 </ref><ref>'''''اسنادی از مطبوعات و احزاب دوره رضاشاه'''''. ص106 </ref><ref>'''''اسناد مطبوعات ایران'''''. ج1، 2، 3، 4، ص136، 140، 162، 346، 350، 414، 497، 929. </ref>.
+== نیز نگاه کنید به ==
-'''مآخذ:'''
+* [[انقلاب اسلامی ایران]]
+* [[حزب توده]]
+* [[امیرعباس هویدا|هویدا]]
+* [[علی امینی]]
+* [[ساواک]]
-'''''مطبوعات عصر پهلوي به روايت اسناد ساواك'''''. كتاب اول، مجلة تهران مصور، تهران: 1379؛ '''''تاريخ چاپ و چاپخانه در ايران'''''. ص328؛ '''''اسنادي از مطبوعات و احزاب دورة رضاشاه'''''. ص106؛ '''''اسناد مطبوعات ايران'''''. ج1، 2، 3، 4، ص136، 140، 162، 346، 350، 414، 497، 929.
+== مآخذ ==
+<references />
+== منبع اصلی ==
+[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
+== نویسنده مقاله ==
 نادره جلالی
+[[رده:رسانه ها و ارتباطات]]
+[[رده:مطبوعات]]