سلسلههای حاکم بر ایران از دوره ایلخانان تا حمله تیمور
سلسلههای حاکم بر ایران از دوره ایلخانان تا حمله تیمور، آل کرت (۷۸۳-۶۴۳ ق) در هرات، اتابکان فارس (۶۶۳-۵۴۳ ق) در فارس، قراختاییان کرمان (۷۰۳-۶۱۹ ق)، جلایریان (۷۸۴- ۷۴۴ ق) در عراق و آذربایجان، آل مظفر (۷۹۵-۷۱۳ ق) در میبد و یزد و سربداران (۷۸۳-۷۳۷ ق) در سبزوار بودند.
این حکومتها کمابیش از ادبا، شعرا و دانشمندان حمایت میکردند و به فعالیتهای عمرانی نظیر احداث بازار و مدرسه و حفر قنوات دست میزدند. از آن جمله میتوان از اتابکان فارس نام برد که اتابک سعدبن زنگی در شهر شیراز مجموعهای از بناهای شهری مثل بازار، مسجد، حمام، رباط وقنوات را تأسیس کرد. فرزندش، اتابک ابوبکربن سعد نیز راه پدر را ادامه داد و سعدی کتاب بوستان را در همین دوره به نام او منظوم کرد.
در خاندان آل مظفر نیز شاه شجاع حامی اهل فضل و شعرا بود. او ممدوح خواجه حافظ شیرازی بود و در شیراز مدرسه دارالشفاء را ساخت و میرسید شریف جرجانی مؤلف کتابهای صرف و نحو و منطق را به مدرسی آن منصوب کرد.
نیز نگاه کنید به
- تعلیم و تربیت در نخستین حکومتهای مستقل ایرانی
- آموزش و پرورش در دوره سلجوقیان
- حمله مغول به ایران
- آموزش و پرورش در دوره ایلخانان
- آموزش و پرورش در دوره تیموریان
منبع اصلی
ملک، حسن (1387). کتاب ایران: تاریخ آموزش و پرورش در ایران. ویراستاری مرضیه مرآت نیا. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی.
نویسنده مقاله
حسن ملک